 | |
వేలాది సంవత్సరాలుగా ఈ దేశంలోని మనిషికి పట్టిన మైలను శుభ్రం చేస్తూ, సాటి మనిషి అశుద్ధాన్ని సైతం ఎత్తిపోస్తున్న మట్టిమనుషులను ఇంకా అంటరానివారుగానే చూస్తోన్నవారి మెదళ్లను క్లీన్‌ చేయడానికి ఘనమైన ప్రభుత్వాలు ఎలాంటి చర్యలు తీసుకోవడం లేదు. దేశంలోని కుల వ్యవస్థను నిర్మూలించడమే అసలైన స్వచ్ఛ భారత్‌గా మారుతుందన్న సత్యాన్ని ఈ పాలకులు ఎప్పటికి గుర్తిస్తారు? కుల నిర్మూలన మాని కులోద్ధరణకు పాటుపడుతున్న ప్రభుత్వాలనే మేం ఇంకా నమ్ముతున్నాం.
‘జయంతులనాడు వచ్చినవాడు వర్ధంతులనాడే కనిపిస్తాడ’ని సామెత!! ఇప్పుడు మీ విషయంలో అదే జరుగుతుంది సాహెబ్‌! మీ జయంతి, వర్ధంతి వేడుకలు కూడా అదే రీతిగా మారిపోయాయి మహాత్మా అంబేద్కరా!! మీరు పుట్టిన ఏప్రిల్‌ 14న, చనిపోయిన డిసెంబర్‌ 6వ తేదీలను ఘనంగా జరుపుకుంటున్నాం. నిన్నా మొన్నటి దాకా ఇందులో ఏప్రిల్‌ నెలను పండుగ మాసంగాను, రెండో సందర్భాన్ని విషాదంగానే అయినా ఘనంగానే స్మరించుకునేవాళ్లం. కానీ ఇప్పుడు ప్రభుత్వాలు, పాలకులు, రాజకీయానాయకులకు ఈ రెండు రోజులూ పండుగ రోజులుగా మారాయి. మాకూ అలాగే తయారయ్యాయి. కొందరైతే వాటిని ఎందుకు జరుపుకుంటున్నారో, సందర్భమేమిటో కూడా తెలియకుండా జరుపుకుంటున్నారు. జయంతిని వర్థంతి అంటారు... వర్థంతిని జయంతి అంటారు. ఏదన్నా మీ కోసమేనంటారు. మా గురించి ఎప్పుడూ మాట్లాడని వాళ్ళూ ఈ రెండు రోజులు తెగ మాట్లేడేస్తారు.
అసలు మీ కోసమే తమ జీవితాలు, పరిపాలన అన్నట్లుగా ఊకదంపుడు ఉపన్యాసాలిస్తారు. మిమ్మల్ని ఒకనాడు దేశద్రోహి అన్నవాళ్లకు మీరిప్పుడు దేశభక్తుడుగా కనిపిస్తున్నారు... అంటరానివాడు అన్నవాళ్లకూ ఆరాధ్యదైవమయ్యారు. ఏమైనా అందరి నోళ్లలో అంబేద్కర్‌ ఆలాపనే! ఏం చేస్తాం! కమ్యూనిస్ట్లు నుంచి హిందూ కుల వాదుల దాకా అందరికి ఇప్పుడు మీ అవసరమే మరీ! అందుకే మిమ్మల్ని ఓన్‌ చేసుకోకుండా ఉండలేకపోతున్నారు. ‘అలాంటి వారంతా నా వేడుకలు ఘనంగా చేస్తున్నారు. మరీ నా వారసులుగా మీరేం చేస్తున్నారు నా కోసం?’ అని మాత్రం అడగకండి. ఎందుకంటే మిమ్మల్ని మేం ఎప్పుడో మరిచిపోయాం.. ఒక్క ఫోటోకు దండేసి దండం పెట్టడం.. ఊరూరా, వీధివీధినా మీ విగ్రహాలు ప్రతిష్ఠించడం తప్ప... అసలు మీరు మా కోసమే పుట్టారని మేం గుర్తుంచుకుంటే గదా! మిమ్మల్ని స్మరించుకోవడానికి. మీరు మా కోసమే జీవితాన్ని ధారపోశారని తెలిస్తే గదా,! మీ ఆశయాలను కొనసాగించడానికి! ఇంతకంటే ఇంకేం కృతఘ్నత కావాలి?
హిందూ కుల వ్యవస్థ మనుధర్మ శాసనాలకు బలై.. మూతికి ఉంత, నడుముకు చీపురు... ఎక్కడో ఊరికి దూరంగా విసిరేసినట్లు.. జంతువులుగా కూడా బతుకలేని మాకు.. బతుకంటే ఎంటో చూపించి సమ సమాజంలో ఆత్మగౌరవంతో జీవించేందుకు రాచబాటలు వేసిన మీకు... మీ ఆశయాలు, ఆదర్శాలకు ముళ్లబాటలు వేశాం.. మనిషిని మనిషిగా కూడా చూడలేని ఏ సమాజానికి వ్యతిరేకంగా తుదికంటా పోరాడారో... ఇప్పుడదే వ్యవస్థలో అంటకాగిపోతున్నాం. రాజ్యాధికారంలో వాటా పొందడం మాట అటుంచి మాకు అన్యాయం జరిగినప్పుడు కూడా ఒక్కటిగా నిలబడలేకపోతున్నాం. పైగా మాలోని ఒక్కో గ్రూపు ఒక్కోసారి ఒక్కో అగ్రకులానికి వత్తాసుపలుకుతూ వారి అడుగుల్లో అడుగులేస్తూ వారినే అందలమెక్కించడానికి ఎంతటి శ్రమనైనా ఓర్చు కుంటోంది. ఎన్నో ప్రభుత్వాలు వస్తున్నాయి. పోతున్నాయి. అయినా మా బతుకులు మాత్రం ఏ విధంగానూ మారడం లేదు. ఏవీ కూడా మీ పేరు చెప్పకుండా పుట్టని పార్టీ. సంఘం లేదంటే అతిశయోక్తి లేదు. ఐక్యతను పక్కనబెట్టి విడివిడిగా మీ పేరుతో ఇలా రోజుకో గ్రూపు మీ లోనుంచి పుట్టుకొస్తుంటే దీన్ని చైతన్యమనాలో... అవివేకమనాలో అర్థం చేసుకోలేని పరిస్థితుల్లో ఉన్నాం.
దేశ విదేశాల రాజ్యాంగాలను తిరగేసి ప్రపంచంలోని పార్లమెంటరీ ప్రజాస్వామిక దేశాలకే ఆదర్శంగా అందించిన రాజ్యాంగాన్నే తమకు అనుకూలంగా మార్చుకుంటున్నాయి ఈ ప్రభుత్వాలు. మీరు ప్రసాదించిన హక్కులు, అవకాశాలు రాజ్యాంగం అమలైన 64 ఏళ్ళలో ఏవీ సరిగ్గా, చట్టబద్ధంగా అమలుకు నోచుకోలేదు. ఆర్థికంగా సామాజికంగా బలంగా ఉన్న వర్గాలతో మేము పోటీపడలేమని అందుకు రిజర్వేషన్లు కల్పించారు. పాలకుల స్వార్ధ బుద్ధి, కుల రాజకీయాల వల్ల ఆరు దశాబ్దాలైనా అవి సక్రమంగా అమలుకాక, అమలైనవి కూడా అందాల్సిన వారికి అందకుండా పోతున్నాయి. మాలో కూడా అందుకున్న వాళ్లే అనుభవిస్తూ.. అత్యంత వెనకబడినవాళ్లకు అందడం లేదు. ఫలితంగా మాలో కూడా అంటరానివాళ్ళలోనే అంటరానివాళ్ళు పుట్టుకొస్తున్నారు. చమర్‌, మహార్‌, మాల, మాదిగలంటూ మా మధ్యే గోడలు, ఎన్నటికీ తేలని గొడవలు. ఇంకా ఎక్కువగా మాట్లాడితే మాకిచ్చే అవకాశాల పరిధిని పెంచాలని పోరాడుతున్నాం కానీ అందరం సమానంగా పంచుకోవడానికి మాత్రం వెనకడుగు వేస్తున్నాం. చివరికి రిజర్వేషన్లు అనేవి లేకపోతే మాకు బతుకులు లేవన్న పరిస్థితి కొచ్చేశాం. మీరిచ్చిన అవకాశంతోనే ప్రపంచంలో ఎక్కడికైనా వెళ్లి గొప్ప గొప్ప చదువులు చదువుకుంటున్నాం. మేధావుల్లా చలామణి అవుతున్నాం. అయినా సంకుచిత బుద్ధిని వీడటం లేదు.
రాజకీయ రిజర్వేషన్లతో రాజ్యాలేలుతున్నాం. ముఖ్యమంత్రులు, మంత్రులు, ఎంపీలు, ఎమ్మెల్యేలు ఇతర ప్రజాప్రతినిధులనే పదవులు అనుభవిస్తున్నాం. అయినా మా జీవితాల్లో మార్పులు రావడం లేదు. ఎందుకంటే మీరు చెప్పిన సమాజాన్ని మరచిపోయాం కాబట్టి. ఎన్నికల సమయంలో అధికారికంగా అఫిడవిట్లో సమర్పించే లెక్కల్లో కూడా మనవాళ్లే ముందున్నారు. కానీ ఏం లాభం ‘అదిగో మావాడు కోట్లు సంపాదించాడు’ అని తప్ప గర్వంగా చెప్పుకునేంత పనులేం చేయడంలేదు వారు. వారు జాతి పేరు చెప్పుకునే బాగుపడుతున్నారు, బలపడుతున్నారు. వారు సంపాదించిన సంపదలో కనీసం పది శాతం కూడా తమ జాతికోసం ఖర్చు పెట్టకుండా మీరు బోధించిన ‘పే బ్యాక్‌ టు ద సొసైటీ’కి తూట్లు పొడుస్తున్నారు. సర్వసమస్యలకు పరిష్కారమని మీరు చెప్పిన రాజ్యాధికార ‘మాస్టర్‌ కీ’ని ఎప్పుడో పోగొట్టుకున్నాం. మేం కూడా అగ్రవర్ణాల్లాగే పూటకో మాట, రోజుకో కండువా కప్పుకొని చపలచిత్త మనస్తత్వంతో కాలం వెళ్లదీస్తున్నాం. ‘కులం పునాదుల మీద జాతిని గానీ, నీతినిగాని నిర్మించలేం’ అని మీరంటే వాటి మీదే అధికార బురుజులు నిర్మిస్తున్న వారితోనే చేతులు కలిపి చెట్టాపట్టాలేసుకొని తిరుగుతున్నాం. ఆత్మగౌరవాన్ని పక్కన పెట్టి అగ్రకులాల పంచన చేరి... వారు విదిల్చే తాయిలాల కోసం కాచుక్కూర్చుంటున్నాం. అగ్రకులాల చేతుల్లో ఆటబొమ్మలుగా మారిపోయాం.
హిందుత్వ-మనువాద పునాదితో బాధ్యతలు చేపట్టిన ప్రధానమంత్రి నరేంద్ర మోదీ దేశాన్ని స్వచ్ఛంగా మారుద్దామనుకుంటున్నారు. అందుకోసం కోట్ల రూపాయల ప్రజాధనాన్ని ఖర్చు చేస్తున్నారు. పరిసర ప్రాంతాలన్నీ శుభ్రంగా ఉంచుకుంటే ఆరోగ్యానికి మంచిదే. కానీ వేలాది సంవత్సరాలుగా ఈ దేశంలోని మనిషికి పట్టిన మైలను శుభ్రం చేస్తూ, సాటి మనిషి అశుద్ధాన్ని సైతం ఎత్తిపోస్తున్న మట్టిమనుషులను ఇంకా అంటరానివారుగానే చూస్తోన్నవారి మెదళ్లను క్లీన్‌ చేయడానికి ఘనమైన ప్రభుత్వాలు ఎలాంటి చర్యలు తీసుకోవడం లేదు. దేశంలోని కుల వ్యవస్థను నిర్మూలించడమే అసలైన స్వచ్ఛ భారత్‌గా మారుతుందన్న సత్యాన్ని ఈ పాలకులు ఎప్పటికి గుర్తిస్తారు? కుల నిర్మూలన మాని కులోద్ధరణకు పాటుపడు తున్న ప్రభుత్వాలనే మేం ఇంకా నమ్ముతున్నాం. ఏ జెండా పు(ప)డితే ఆ జెండా పట్టుకు వేలాడుతున్న మాతో.. ‘మీ కంటూ ఒక జెండా అజెండా ఉందన్న’ సంగతి చెప్పేదెవరు తండ్రీ! ఇప్పటికీ మిమ్మల్ని అన్యాయంగా పక్కనబెట్టినా, మీ పేరే చెప్పుకుంటూ.. కూర్చున్న కొమ్మలనే నరుక్కుంటున్న అజ్ఞానపు అవివేకంతో దారితప్పిన గొర్రె పిల్లల్లా తలోదిక్కున వెళ్తున్న మమ్మల్ని మన్నించుమనే అర్హత కూడా లేదేమో! రోజురోజుకీ రూపం మార్చుకుంటూ ఆధునిక భారతాన్ని బలి తీసుకుంటున్న కులకోరల్ని నలిపేయడానికి, దారీ తెన్నూ లేకుండా ఆగమైపోతు న్న నీ జాతిని పెడదోవనుంచి విడిపించి, మీరు సూచించిన మా ర్గంలో నడిపించడానికి, మళ్లీ ఎప్పుడు పుడ్తావ్‌ బాబా సాహెబ్‌!?
- కొంగర మహేష్‌
రీసెర్చ్‌ స్కాలర్‌, ఓయూ
(రేపు బీఆర్‌ అంబేడ్కర్‌ వర్ధంతి)
Andhra Jyothi Telugu News Paper Dated: 05/12/2014
|
Showing posts with label కొంగర మహేష్‌. Show all posts
Showing posts with label కొంగర మహేష్‌. Show all posts
Friday, December 5, 2014
మన్నించు బాబా సాహెబ్‌! By కొంగర మహేష్‌
Saturday, July 5, 2014
కలిసుండే పంచుకుందాం... కొంగర మహేష్‌
పార్లమెంటు
సవరణ చట్టం ద్వారా వెనుకబాటుతనం, జనాభా ఆధారంగా రెండు రాష్ర్టాల్లోనూ
(తెలంగాణలో మాదిగ, మాదిగ ఉపకులాలకు 12 శాతం, ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో మాలలకు 9-10
శాతం రిజర్వేషన్లు దక్కేలా) ‘ఏబీసీడీ’లు అమలుచేయాలి... జనాభా దామాషా
ప్రకారం ఎవరికీ అన్యాయం జరగకుండా రాజ్యాంగ ఫలాలు అందరికీ సమానంగా అందితేనే
ఒక్కటవుతారనే సత్యాన్ని దళితులంతా విశాల దృష్టికోణంతో ఆలోచించాలి.
రా జ్యాంగం అందించిన ఉమ్మడి రిజర్వేషన్ల ఫలాలను షెడ్యూల్డు కులాలన్నింటికీ సమానంగా పంపిణీ జరగాలని మాదిగ రిజర్వేషన్‌ పోరాట సమితి (ఎమ్మార్పీఎస్‌) ప్రకాశం జిల్లా ఈదుమూడి అనే గ్రామంలో 1994 జూలై 7న ప్రారంభమైంది. ఎమ్మార్పీఎస్‌ ఆవిర్భావం తర్వాతనే ఉమ్మడి ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో ఎస్సీ, ఎస్టీ, బీసీ కులాలన్నీ తమతమ అస్తిత్వాల పునరేకీకరణలో పడ్డాయి. ఆ క్రమంలోనే లంబాడీల ‘నంగారాబేరీ’, రజకుల ‘చాకిరేవు’, గౌడ్ల ‘మోకుదెబ్బ’, ఆదివాసీల ‘తుడుందెబ్బ’ వంటి కులచైతన్య, ఆత్మగౌరవ హక్కుల పోరాటాలు మొదలయ్యాయి. తెలంగాణ మలిదశ ఉద్యమం కూడా ఈ కాలంలోనే పున:ప్రారంభమై అనతి కాలంలోనే ఉద్యమ గమ్యాన్ని చేరుకుంది. ‘తెలంగాణ’ ఎంతటి ప్రజాస్వామిక డిమాండో మాదిగల కోర్కెలు కూడా అంతే సమానత్వ, ప్రజాస్వామిక డిమాండ్లుగా సమాజ మద్దతును పొందాయి. అయితే ‘దండోరా’ నాయకత్వంలో జరిగిన గుండె జబ్బులతో బాధపడుతున్న చిన్నారుల ఉద్యమం, ప్రమోషన్లలో రిజర్వేషన్లు, వికలాంగుల ఉద్యమం వంటి పోరాటాలు సక్సెస్‌ అయ్యాయి. కానీ ఉద్యమ ప్రధాన లక్ష్యం... రిజర్వేషన్లను ఏబీసీడీలుగా వర్గీకరించి ఎస్సీ జనాభాలో ఉన్న 60 కులాలకు న్యాయం చేయాలనే డిమాండ్‌ను మాత్రం సాధించుకోలేకపోయింది. ఉద్యమం ప్రారంభమై ఎన్నేళ్లయ్యిందో దాదాపు అంతే స్థాయిలో ఎమ్మార్పీఎస్‌ చీలికలు పేలికలైంది తప్ప గమ్యాన్ని చేరుకోలేకపోయింది. ఇందుకు ఆయా కాలాల్లో ఉన్న ప్రభుత్వాలు తమ ‘అవసరాల’ కోసం మాదిగల్ని రాజకీయ పావులుగా వాడుకోవడం ఒక కారణమైతే... మాదిగల నాయకత్వం స్పందించిన తీరు... అది అనుసరించిన వ్యూహాలు మరో కారణం. రిజర్వేషన్ల తోడ్పాటుతో ఎదిగిన దళితులు (మాల, మాదిగలు) సోదరకులాల (ఇతర ఎస్సీ ఉపకులాలు)పైనే వివక్ష పాటిస్తున్నారు.
రెల్లి, ఆది ఆంధ్ర, బైండ్ల వంటి అతికొద్ది ఉపకులాలు కాస్తమెరుగ్గా ఉన్నా బుడిగ జంగాలు, పైడి, పాకి, చిందు, డక్కలి, గోసంగి, మాస్టిన్‌, దాసరి, మోచి, మెహతర్‌ వంటి మిగతా ఉపకులాలకు రాజ్యాంగం అమల్లోకి వచ్చిన ఇన్నేళ్లలో వాటి ఫలితాలు దరిచేరకపోవడం ఆందోళనకరం. వీటిల్లో కొన్ని కులాలు కుటుంబాల పిల్లలు ప్రాథమిక స్థాయి దాకా కూడా రావడం గగనమే. దాదాపు 45 ఉపకులాలు ఇప్పటికీ గ్రామ పంచాయతీల్లో వార్డు సభ్యులుగా కకూడా అడుగుపెట్టలేదు. బిక్షాటన, సంచార జీవనం, పాకీపని, కులవృత్తుల వంటి పనులతో పొట్టపోసుకునే వీరిని ప్రభుత్వాలు సైతం పట్టించుకోవడం లేదు. రాజ్యాంగం ఎస్సీలకు అందిస్తున్న 15 శాతం రిజర్వేషన్లను జనాభాలో తక్కువగా ఉన్న మాలలే అత్యధికంగా అనుభవిస్తున్నారని... దీనివల్ల జనాభా పరంగా అత్యధికంగా ఉన్న తమకు తీరని అన్యాయం జరుగుతుందని మాదిగలు ‘ఏబీసీడీ’ ఉద్యమాన్ని ప్రారంభించారు. అయితే సామాజిక, చారిత్రక స్థితిగతులను పరిశీలిస్తే అటు ఆంధ్రలో, ఇటు తెలంగాణలోనూ మాలలకు ప్రత్యేకించి కుల వృత్తి అంటూ ఏదీ లేకపోవడం... మాదిగలకు చెప్పులు కుట్టే ప్రధాన జీవన వృత్తి ఉండటంతో రిజర్వేషన్లు అనుభవించడంలో హెచ్చుతగ్గులు మొదలయ్యాయి. కులవృత్తి లేని మాలలు వ్యవసాయరంగం వైపు మళ్లి అటు నుంచి విద్యారంగంలో అడుగుపెట్టారు. మాదిగలు మాత్రం తమ ‘వృత్తి’కి ప్రపంచీకరణ వెన్నుపోటు పొడిచినా ప్రత్యామ్నాయమార్గం లేకపోవడంతో దాన్నే నమ్ముకొని ఉండటం, తెలంగాణ ప్రాంతంలోనైతే భూస్వాముల పొలాల్లో పాలేర్లుగా మారి చదువులకు దూరమయ్యారు. చదువులు చేతికొచ్చే సమయానికి మాలలు వీరికంటే విద్యా ఉద్యోగగ రంగాలతో పాటు రాజకీయ రంగంలోనూ పైచేయిగా ఉన్నారు. ‘దండోరా’ ఉద్యమంతో విద్యా ఉద్యోగ రంగాల్లో మాలలు మాదిగలు, మాదిగ ఉపకులాల వారి కన్నా మెరుగ్గా ఉన్నారని దీనికి ఉన్న రిజర్వేషన్లను వెనుకబాటుతనం ఆధారంగా ఏబీసీడీలుగా చేస్తే పరిష్కారం లభిస్తుందని నాటి ప్రభుత్వాలు నియమించిన జస్టిస్‌ రామచంద్రరాజు కమిషన్‌, జస్టిస్‌ ఉషామెహ్రా కమిషన్‌లు నివేదించాయి.
ఉమ్మడి ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో సీఎంగా పనిచేసిన చంద్రబాబు నాయుడు 2000 సంవత్సరంలో రాష్ట్రపతి ఆర్డినెన్స్‌ ద్వారా 2004 దాకా ఎస్సీ రిజర్వేషన్లను ఏబీసీడీలుగా వర్గీకరించి విద్యా, ఉద్యోగ నియామకాలు చేపట్టింది. ఉద్యమ ప్రభావంతో విద్యా ఉద్యోగాల్లోనే కాదు ప్రధాన రాజకీయ పార్టీలన్నీ మాదిగలకు సముచిత స్థానం కల్పించాయి. ఫలితంగా అసెంబ్లీ, పార్లమెంటు, మంత్రివర్గంలోనూ మాల, మాదిగల వాటా సమానంగా కొనసాగడం మొదలయ్యింది. అయితే ఈ విధానాన్ని వ్యతిరేకిస్తూ మాల మహానాడు సుప్రీంకోర్టును ఆశ్రయించడం... ఎస్సీ రిజర్వేషన్ల హేతుబద్ధీకరణ అం శం చట్టసవరణతో ముడిపడిన అంశమని, ఇది పార్లమెంటు ఆమోదంతో జరగాలంటూ ‘ఏబీసీడీ’లను సర్వోన్నత న్యాయస్థానం కొట్టివేసింది. దీంతో కథ మళ్లీ మొదటికొచ్చింది. అప్పటి నుంచి నేటి వరకు పార్లమెంటులో ఏబీసీడీల చట్టబద్ధతకోసం ఉద్యమం జరుగుతూనే ఉంది. ఇదే సమయంలో పాత పద్ధతిని అవలంభిస్తే తెలంగాణలో అత్యధికంగా ఉన్న మాదిగలు తీవ్రంగా నష్టపోతారని దాని స్థానంలో ప్రాంతాల వారీ వర్గీకరణ డిమాండ్‌ తెరపైకి వచ్చింది. సీమాంధ్రలో మాలల ప్రాబల్యం, తెలంగాణలో మాదిగలు అధిక సంఖ్యలో ఉండటంతో రాష్ట్ర విభజనతో ‘వర్గీకరణ’ తీరుతుందని కూడా ప్రచారం మొదలైంది. అయితే తెలంగాణలో మాదిగలు జనాభా పరంగా ఎక్కువగా ఉన్నా 2004 నుంచి ఏబీసీడీ వర్గీకరణ అమలులో లేని ఈ సమయంలోనూ రిజర్వేషన్లు అత్యల్పంగానే దక్కుతున్నాయి.
దీనికి ఉదాహరణగా తెలంగాణ నడిగడ్డ ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయంలో ఎస్సీ రిజర్వుడు అధ్యాపక పోస్టుల నియామకాన్ని పరిశీలిస్తే దాదాపు 70శాతం దాకా మాలలుంటే మిగిలిన అధ్యాపక పోస్టుల్లో 30 శాతం మాదిగలున్నారు. దీన్ని బట్టి రాష్ట్రం రెండు ముక్కలైనా ఎస్సీ రిజర్వేషన్ల వినియోగంలో భారీగా వ్యత్యాసాలున్నాయని అర్థమవుతోంది. పార్లమెంటు సవరణ చట్టం ద్వారా వెనుకబాటుతనం, జనాభా ఆధారంగా రెండు రాష్ర్టాల్లోనూ (తెలంగాణలో మాదిగ, మాదిగ ఉపకులాలకు 12 శాతం, ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో మాలలకు 9-10 శాతం రిజర్వేషన్లు దక్కేలా) ‘ఏబీసీడీ’లు అమలుచేయాలి. ఓట్ల కోసం ఫీట్లు వేయకుండా సమస్యను ఐదేళ్లపాటు సాగదీయకుండా అటు ఆయా ప్రభుత్వాలు, ఇటు ఎమ్మార్పీఎస్‌ నాయకత్వం చిత్తశుద్ధితో సమస్య పరిష్కారానికి పూనుకోవాలి. జనాభా దామాషా ప్రకారం ఎవరికీ అన్యాయం జరగకుండా రాజ్యాంగ ఫలాలు అందరికీ సమానంగా అందితేనే ఒక్కటవుతారనే సత్యాన్ని దళితులంతా విశాల దృష్టికోణంతో ఆలోచించాలి. ఉమ్మడి ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో దళితులకు జరిగిన అన్యాయాలు కొత్త రాష్ర్టాల్లో జరగకుండా ఉండాలంటే ‘వర్గీకరణ’ అనే చిన్న అంశాన్ని త్వరితగతిన పరిష్కరించుకుని ప్రయివేటు రంగంలో రిజర్వేషన్లు, దళితుల సంక్షేమం, రాజ్యాధికారం అనే అంశాలపై దృష్టి సారించాలి.
కొంగర మహేష్‌
రీసెర్చ్‌ స్కాలర
ఓయూ (రేపు మాదిగ దండోరా ఆవిర్భావ దినోత్సవం)
Andhra Jyothi Telugu News Paper Dated: 6/07/2014
రా జ్యాంగం అందించిన ఉమ్మడి రిజర్వేషన్ల ఫలాలను షెడ్యూల్డు కులాలన్నింటికీ సమానంగా పంపిణీ జరగాలని మాదిగ రిజర్వేషన్‌ పోరాట సమితి (ఎమ్మార్పీఎస్‌) ప్రకాశం జిల్లా ఈదుమూడి అనే గ్రామంలో 1994 జూలై 7న ప్రారంభమైంది. ఎమ్మార్పీఎస్‌ ఆవిర్భావం తర్వాతనే ఉమ్మడి ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో ఎస్సీ, ఎస్టీ, బీసీ కులాలన్నీ తమతమ అస్తిత్వాల పునరేకీకరణలో పడ్డాయి. ఆ క్రమంలోనే లంబాడీల ‘నంగారాబేరీ’, రజకుల ‘చాకిరేవు’, గౌడ్ల ‘మోకుదెబ్బ’, ఆదివాసీల ‘తుడుందెబ్బ’ వంటి కులచైతన్య, ఆత్మగౌరవ హక్కుల పోరాటాలు మొదలయ్యాయి. తెలంగాణ మలిదశ ఉద్యమం కూడా ఈ కాలంలోనే పున:ప్రారంభమై అనతి కాలంలోనే ఉద్యమ గమ్యాన్ని చేరుకుంది. ‘తెలంగాణ’ ఎంతటి ప్రజాస్వామిక డిమాండో మాదిగల కోర్కెలు కూడా అంతే సమానత్వ, ప్రజాస్వామిక డిమాండ్లుగా సమాజ మద్దతును పొందాయి. అయితే ‘దండోరా’ నాయకత్వంలో జరిగిన గుండె జబ్బులతో బాధపడుతున్న చిన్నారుల ఉద్యమం, ప్రమోషన్లలో రిజర్వేషన్లు, వికలాంగుల ఉద్యమం వంటి పోరాటాలు సక్సెస్‌ అయ్యాయి. కానీ ఉద్యమ ప్రధాన లక్ష్యం... రిజర్వేషన్లను ఏబీసీడీలుగా వర్గీకరించి ఎస్సీ జనాభాలో ఉన్న 60 కులాలకు న్యాయం చేయాలనే డిమాండ్‌ను మాత్రం సాధించుకోలేకపోయింది. ఉద్యమం ప్రారంభమై ఎన్నేళ్లయ్యిందో దాదాపు అంతే స్థాయిలో ఎమ్మార్పీఎస్‌ చీలికలు పేలికలైంది తప్ప గమ్యాన్ని చేరుకోలేకపోయింది. ఇందుకు ఆయా కాలాల్లో ఉన్న ప్రభుత్వాలు తమ ‘అవసరాల’ కోసం మాదిగల్ని రాజకీయ పావులుగా వాడుకోవడం ఒక కారణమైతే... మాదిగల నాయకత్వం స్పందించిన తీరు... అది అనుసరించిన వ్యూహాలు మరో కారణం. రిజర్వేషన్ల తోడ్పాటుతో ఎదిగిన దళితులు (మాల, మాదిగలు) సోదరకులాల (ఇతర ఎస్సీ ఉపకులాలు)పైనే వివక్ష పాటిస్తున్నారు.
రెల్లి, ఆది ఆంధ్ర, బైండ్ల వంటి అతికొద్ది ఉపకులాలు కాస్తమెరుగ్గా ఉన్నా బుడిగ జంగాలు, పైడి, పాకి, చిందు, డక్కలి, గోసంగి, మాస్టిన్‌, దాసరి, మోచి, మెహతర్‌ వంటి మిగతా ఉపకులాలకు రాజ్యాంగం అమల్లోకి వచ్చిన ఇన్నేళ్లలో వాటి ఫలితాలు దరిచేరకపోవడం ఆందోళనకరం. వీటిల్లో కొన్ని కులాలు కుటుంబాల పిల్లలు ప్రాథమిక స్థాయి దాకా కూడా రావడం గగనమే. దాదాపు 45 ఉపకులాలు ఇప్పటికీ గ్రామ పంచాయతీల్లో వార్డు సభ్యులుగా కకూడా అడుగుపెట్టలేదు. బిక్షాటన, సంచార జీవనం, పాకీపని, కులవృత్తుల వంటి పనులతో పొట్టపోసుకునే వీరిని ప్రభుత్వాలు సైతం పట్టించుకోవడం లేదు. రాజ్యాంగం ఎస్సీలకు అందిస్తున్న 15 శాతం రిజర్వేషన్లను జనాభాలో తక్కువగా ఉన్న మాలలే అత్యధికంగా అనుభవిస్తున్నారని... దీనివల్ల జనాభా పరంగా అత్యధికంగా ఉన్న తమకు తీరని అన్యాయం జరుగుతుందని మాదిగలు ‘ఏబీసీడీ’ ఉద్యమాన్ని ప్రారంభించారు. అయితే సామాజిక, చారిత్రక స్థితిగతులను పరిశీలిస్తే అటు ఆంధ్రలో, ఇటు తెలంగాణలోనూ మాలలకు ప్రత్యేకించి కుల వృత్తి అంటూ ఏదీ లేకపోవడం... మాదిగలకు చెప్పులు కుట్టే ప్రధాన జీవన వృత్తి ఉండటంతో రిజర్వేషన్లు అనుభవించడంలో హెచ్చుతగ్గులు మొదలయ్యాయి. కులవృత్తి లేని మాలలు వ్యవసాయరంగం వైపు మళ్లి అటు నుంచి విద్యారంగంలో అడుగుపెట్టారు. మాదిగలు మాత్రం తమ ‘వృత్తి’కి ప్రపంచీకరణ వెన్నుపోటు పొడిచినా ప్రత్యామ్నాయమార్గం లేకపోవడంతో దాన్నే నమ్ముకొని ఉండటం, తెలంగాణ ప్రాంతంలోనైతే భూస్వాముల పొలాల్లో పాలేర్లుగా మారి చదువులకు దూరమయ్యారు. చదువులు చేతికొచ్చే సమయానికి మాలలు వీరికంటే విద్యా ఉద్యోగగ రంగాలతో పాటు రాజకీయ రంగంలోనూ పైచేయిగా ఉన్నారు. ‘దండోరా’ ఉద్యమంతో విద్యా ఉద్యోగ రంగాల్లో మాలలు మాదిగలు, మాదిగ ఉపకులాల వారి కన్నా మెరుగ్గా ఉన్నారని దీనికి ఉన్న రిజర్వేషన్లను వెనుకబాటుతనం ఆధారంగా ఏబీసీడీలుగా చేస్తే పరిష్కారం లభిస్తుందని నాటి ప్రభుత్వాలు నియమించిన జస్టిస్‌ రామచంద్రరాజు కమిషన్‌, జస్టిస్‌ ఉషామెహ్రా కమిషన్‌లు నివేదించాయి.
ఉమ్మడి ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో సీఎంగా పనిచేసిన చంద్రబాబు నాయుడు 2000 సంవత్సరంలో రాష్ట్రపతి ఆర్డినెన్స్‌ ద్వారా 2004 దాకా ఎస్సీ రిజర్వేషన్లను ఏబీసీడీలుగా వర్గీకరించి విద్యా, ఉద్యోగ నియామకాలు చేపట్టింది. ఉద్యమ ప్రభావంతో విద్యా ఉద్యోగాల్లోనే కాదు ప్రధాన రాజకీయ పార్టీలన్నీ మాదిగలకు సముచిత స్థానం కల్పించాయి. ఫలితంగా అసెంబ్లీ, పార్లమెంటు, మంత్రివర్గంలోనూ మాల, మాదిగల వాటా సమానంగా కొనసాగడం మొదలయ్యింది. అయితే ఈ విధానాన్ని వ్యతిరేకిస్తూ మాల మహానాడు సుప్రీంకోర్టును ఆశ్రయించడం... ఎస్సీ రిజర్వేషన్ల హేతుబద్ధీకరణ అం శం చట్టసవరణతో ముడిపడిన అంశమని, ఇది పార్లమెంటు ఆమోదంతో జరగాలంటూ ‘ఏబీసీడీ’లను సర్వోన్నత న్యాయస్థానం కొట్టివేసింది. దీంతో కథ మళ్లీ మొదటికొచ్చింది. అప్పటి నుంచి నేటి వరకు పార్లమెంటులో ఏబీసీడీల చట్టబద్ధతకోసం ఉద్యమం జరుగుతూనే ఉంది. ఇదే సమయంలో పాత పద్ధతిని అవలంభిస్తే తెలంగాణలో అత్యధికంగా ఉన్న మాదిగలు తీవ్రంగా నష్టపోతారని దాని స్థానంలో ప్రాంతాల వారీ వర్గీకరణ డిమాండ్‌ తెరపైకి వచ్చింది. సీమాంధ్రలో మాలల ప్రాబల్యం, తెలంగాణలో మాదిగలు అధిక సంఖ్యలో ఉండటంతో రాష్ట్ర విభజనతో ‘వర్గీకరణ’ తీరుతుందని కూడా ప్రచారం మొదలైంది. అయితే తెలంగాణలో మాదిగలు జనాభా పరంగా ఎక్కువగా ఉన్నా 2004 నుంచి ఏబీసీడీ వర్గీకరణ అమలులో లేని ఈ సమయంలోనూ రిజర్వేషన్లు అత్యల్పంగానే దక్కుతున్నాయి.
దీనికి ఉదాహరణగా తెలంగాణ నడిగడ్డ ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయంలో ఎస్సీ రిజర్వుడు అధ్యాపక పోస్టుల నియామకాన్ని పరిశీలిస్తే దాదాపు 70శాతం దాకా మాలలుంటే మిగిలిన అధ్యాపక పోస్టుల్లో 30 శాతం మాదిగలున్నారు. దీన్ని బట్టి రాష్ట్రం రెండు ముక్కలైనా ఎస్సీ రిజర్వేషన్ల వినియోగంలో భారీగా వ్యత్యాసాలున్నాయని అర్థమవుతోంది. పార్లమెంటు సవరణ చట్టం ద్వారా వెనుకబాటుతనం, జనాభా ఆధారంగా రెండు రాష్ర్టాల్లోనూ (తెలంగాణలో మాదిగ, మాదిగ ఉపకులాలకు 12 శాతం, ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో మాలలకు 9-10 శాతం రిజర్వేషన్లు దక్కేలా) ‘ఏబీసీడీ’లు అమలుచేయాలి. ఓట్ల కోసం ఫీట్లు వేయకుండా సమస్యను ఐదేళ్లపాటు సాగదీయకుండా అటు ఆయా ప్రభుత్వాలు, ఇటు ఎమ్మార్పీఎస్‌ నాయకత్వం చిత్తశుద్ధితో సమస్య పరిష్కారానికి పూనుకోవాలి. జనాభా దామాషా ప్రకారం ఎవరికీ అన్యాయం జరగకుండా రాజ్యాంగ ఫలాలు అందరికీ సమానంగా అందితేనే ఒక్కటవుతారనే సత్యాన్ని దళితులంతా విశాల దృష్టికోణంతో ఆలోచించాలి. ఉమ్మడి ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో దళితులకు జరిగిన అన్యాయాలు కొత్త రాష్ర్టాల్లో జరగకుండా ఉండాలంటే ‘వర్గీకరణ’ అనే చిన్న అంశాన్ని త్వరితగతిన పరిష్కరించుకుని ప్రయివేటు రంగంలో రిజర్వేషన్లు, దళితుల సంక్షేమం, రాజ్యాధికారం అనే అంశాలపై దృష్టి సారించాలి.
కొంగర మహేష్‌
రీసెర్చ్‌ స్కాలర
ఓయూ (రేపు మాదిగ దండోరా ఆవిర్భావ దినోత్సవం)
Andhra Jyothi Telugu News Paper Dated: 6/07/2014
Subscribe to:
Posts (Atom)