ఎస్సీ,ఎస్టీ సబ్‌ప్లాన్‌పై పాలకపార్టీల 'నయవంచన' ఎంవిఎస్‌ శర్మ

  Thu, 13 Dec 2012, IST  

• ఎస్సీ, ఎస్టీలకు జరుగుతున్న అన్యాయాన్ని సరిచేయాలని కోరుతూ ప్రజా ఉద్యమాలు జరిగాయి. కెవిపిఎస్‌ నడిపిన ఉద్యమం చేపట్టిన నిరవధిక నిరాహార దీక్షలు, ప్రజా సమీకరణలు ప్రత్యేకించి చెప్పుకోవాల్సినవి. అటు టిడిపిగానీ, ఇటు కాంగ్రెస్‌ కానీ సబ్‌ప్లాన్‌ అమలు పట్ల చిత్తశుద్ధితో వ్యవహరించి ఉంటే ఈ ఆందోళనల అవసరమే ఉండేదిగాదు. రూ.30,000 కోట్ల నిధులు మళ్లింపు జరిగి ఉండేది కాదు. ఎస్సీ, ఎస్టీలు ఇప్పుడున్న దయనీయ పరిస్థితిలో ఉండేవారూ కాదు. ప్రజా ఉద్యమాల ఒత్తిడికి దిగొచ్చి ప్రభుత్వం ఏదోవిధంగా స్పందించక తప్పలేదు.

''ఈ దేశంలో ఎస్సీ, ఎస్టీలకు ఎవరైనా మేలు చేశారంటే అది ఒక్క కాంగ్రెస్‌ పార్టీ మాత్రమే. ఎప్పటికీ ఎస్సీ, ఎస్టీలు మాతోనే ఉంటారు.'' గ్రామీణాభివృద్ధి మంత్రి డొక్కా మాణిక్య వరప్రసాద్‌ డిసెంబర్‌ 11న శాసనమండలిలో బల్లగుద్ది మరీ చెప్పిన మాటలివి.

''ఎస్సీ, ఎస్టీల అభివృద్ధికి మేం అంకిత భావంతో పనిచేస్తున్నాం గనుకనే దేశంలోనే మొట్టమొదటిగా ఇటువంటి బిల్లు తెచ్చాం. దేశానికే ఆదర్శప్రాయంగా మనం ఉన్నాం. మా చిత్తశుద్ధిని శంకించకండి.'' ముఖ్యమంత్రి కిరణ్‌కుమార్‌రెడ్డి అదే రోజున అదే సభలో చేసిన ప్రసంగంలో భాగం ఇది.

ఎస్సీ, ఎస్టీ సబ్‌ప్లాన్‌ బిల్లు డిసెంబర్‌ 11న శాసనమండలిలో కూడా ఏకగ్రీవంగా ఆమోదం పొందింది. గవర్నర్‌ ఆమోదముద్ర పడితే ఇది చట్టం అయినట్టే. ఈ చట్టంతో పదేళ్లలో సామాజిక సమానత్వాన్ని, సమతుల్యతను సాధించేయబోతున్నామని కాంగ్రెస్‌ ప్రభుత్వం గొప్పలు పోతోంది. ఆ ఘనత అంతా తమకే చెందాలని, ఇంకెవ్వరికీ దక్కరాదని వాదిస్తోంది. ఆ పార్టీ నాయకులు, మంత్రులు వాదిస్తున్నట్టు ఆ చట్టం ద్వారా అంత మేలు ఒనగూరితే అభ్యంతరమేముంది? కానీ బిల్లులోని కొన్ని క్లాజులను చూస్తే ఈ బిల్లు వల్ల ఎస్సీ, ఎస్టీలకు ఒరిగేదేముంది? అన్న సందేహం కలుగుతుంది. ప్రోగ్రెసివ్‌ డెమోక్రటిక్‌ ఫ్రంట్‌ (పిడిఎఫ్‌) తరపున ముఖ్యమైన సవరణలను ఏడింటిని ప్రతిపాదించాము. ఆ సవరణలను ప్రవేశపెట్టడానికి సైతం అధికార పక్షం అంగీకరించలేదు. బిల్లు ఉద్దేశాలను, లక్ష్యాలను బలోపేతం చేసే ఈ సవరణలపై ముఖ్యమంత్రితో సహా ఎవరూ స్పందించలేదు. ఈ అధికారపక్షం తీరు చూస్తే ప్రభుత్వ చిత్తశుద్ధిపై కచ్చితంగా అనుమానం కలుగుతుంది.

సబ్‌ప్లాన్‌ భావన 1980 నుంచీ ముందుకొచ్చింది. జనాభాలో ఎస్సీ, ఎస్టీలు ఎంత శాతం ఉన్నారో, అంత శాతం నిధులను ప్రభుత్వం వారికి కేటాయించి వారి అభివృద్ధి కోసం ఖర్చు చేయాలన్నది సబ్‌ప్లాన్‌ ఉద్దేశం. అయితే ఈ లక్ష్యం ఏమాత్రమూ నెరవేరలేదని ప్రభుత్వమే అంగీకరిస్తున్నది. ఈ సంవత్సరం ఫిబ్రవరి - మార్చి నెలల్లో జరిగిన బడ్జెట్‌ సమావేశాలలో శాసనమండలిలో సబ్‌ప్లాన్‌పై రెండురోజుల పాటు చర్చ జరిగింది. ఆ చర్చలో కాంగ్రెస్‌, తెలుగుదేశం 'సబ్‌ప్లాన్‌ అమలు జరగకపోవడానికి కారణం మీరే అంటే ... కాదు మీరే'' అని పరస్పరం నిందించుకున్నాయి. సబ్‌ప్లాన్‌పై ప్రణాళికా సంఘం మార్గదర్శకాలు జారీచేసి 32 సంవత్సరాలైంది. ఈ కాలంలో తెలుగుదేశం 17 సంవత్సరాలు, కాంగ్రెస్‌ 15 సంవత్సరాలు రాష్ట్రంలో అధికారంలో ఉన్నాయి. సబ్‌ప్లాన్‌ అమలు పట్ల ఈ రెండుపార్టీలూ శ్రద్ధ పెట్టలేదు. ఫలితంగా రూ.30,000 కోట్లకు పైగా సబ్‌ప్లాన్‌ నిధులు ఖర్చు అవకుండా మురిగిపోయాయి లేదా ఇతర పద్దులకు మళ్లించబడ్డాయి.

పున్నయ్య కమిషన్‌ మేమే వేశామని, సిఫార్సులను ఆమోదించామని టిడిపి చెప్పుకుంటూ ఉంటే కోనేరు రంగారావు కమిషన్‌ను నియమించి సిఫార్సులను ఆమోదించినది మేమని కాంగ్రెస్‌ చెప్పుకుంటోంది. ఈ రెండు కమిషన్ల సిఫార్సులనూ ఆచరణలో నీరుగార్చారు.

ఈ నేపథ్యంలోనే ఎస్సీ, ఎస్టీలకు జరుగుతున్న అన్యాయాన్ని సరిచేయాలని కోరుతూ ప్రజా ఉద్యమాలు జరిగాయి. కెవిపిఎస్‌ నడిపిన ఉద్యమం చేపట్టిన నిరవధిక నిరాహార దీక్షలు, ప్రజా సమీకరణలు ప్రత్యేకించి చెప్పుకోవాల్సినవి. అటు టిడిపిగానీ, ఇటు కాంగ్రెస్‌ కానీ సబ్‌ప్లాన్‌ అమలు పట్ల చిత్తశుద్ధితో వ్యవహరించి ఉంటే ఈ ఆందోళనల అవసరమే ఉండేదిగాదు. రూ.30,000 కోట్ల నిధులు మళ్లింపు జరిగి ఉండేది కాదు. ఎస్సీ, ఎస్టీలు ఇప్పుడున్న దయనీయ పరిస్థితిలో ఉండేవారూ కాదు. ప్రజా ఉద్యమాల ఒత్తిడికి దిగొచ్చి ప్రభుత్వం ఏదోవిధంగా స్పందించక తప్పలేదు. అయినా కిందపడ్డా నాదే పైచేయి అన్న చందాన కాంగ్రెస్‌ పార్టీ వ్యవహరిస్తోంది. ఎస్సీ, ఎస్టీల పట్ల మేమే మొనగాళ్లం అంటున్న కాంగ్రెస్‌ గడిచిన ఆరు దశాబ్దాల కాలంలో సామాజిక, ఆర్థిక సమానత్వం కోసం ఏమీ చేయలేకపోయామని సబ్‌ప్లాన్‌ చట్టాన్ని ఇప్పుడు చేయడం ద్వారా పరోక్షంగా అంగీకరించినట్టే గదా? ఇదే ప్రస్తావిస్తే మాత్రం ఉన్న మాటంటే ఉలుకెక్కువ అన్నట్టు కాంగ్రెస్‌ మంత్రులు ఉక్రోషాన్ని వెళ్లగక్కుతున్నారు.

మా చిత్తశుద్ధిని శంకించవద్దంటూ ముఖ్యమంత్రి పదేపదే అంటున్నారు. కానీ పిడిఎఫ్‌ ఎమ్మెల్సీలు, సిపిఐ(ఎం) ఎమ్మెల్సీ సీతారాములు ప్రతిపాదించిన సవరణలన్నింటినీ తిరస్కరించారు. ఈ సవరణలన్నీ సబ్‌ప్లాన్‌ చట్టాన్ని పటిష్టం చేయడం కోసం ప్రతిపాదించినవే. చిత్తశుద్ధి ఉంటే ఈ సవరణలనెందుకు తిరస్కరించారో ముఖ్యమంత్రి చెప్పాలి.

1. ప్రభుత్వం ప్రతిపాదించిన బిల్లులో 3వ క్లాజులో ఎస్సీ, ఎస్టీల జనాభా నిష్పత్తి ప్రకారం బడ్జెట్‌లో నిధులు కేటాయించాలని ఉంది. పైకి చూస్తే ఇది బాగానే ఉన్నట్టు అనిపిస్తుంది. కానీ ఎస్సీ, ఎస్టీలకు వారి జనాభా నిష్పత్తికి మించి కేటాయించరాదు అని దీని అర్థం. దీనిపై ప్రతిపాదించిన సవరణలో ఎస్సీ, ఎస్టీల జనాభా నిష్పత్తికి తగ్గకుండా కేటాయించాలని ఉంది. దీనినెందుకు ప్రభుత్వం తిరస్కరించింది?

ఈ చట్టం లేకపోయినా ప్రతి సంవత్సరమూ సబ్‌ప్లాన్‌లో జనాభా నిష్పత్తి ప్రకారం కేటాయిస్తూనే ఉన్నారు. అవి పూర్తిగా ఖర్చు కాకుండా మురిగిపోతూనే ఉన్నాయి. ఒక సంవత్సరం కేటాయించిన నిధులు ఏ కారణం వల్లనైనా ఖర్చుకాకపోతే ఆ నిధుల్ని తరువాత సంవత్సరపు కేటాయింపులకు అదనంగా తోడు చేయాలి. బిల్లులో జనాభా నిష్పత్తి ప్రకారమే కేటాయించాలని నిర్దేశించాక ఈ అదనపు నిధుల్ని కేటాయించడం వీలు కాదు. ఒక సంవత్సరంలో కేటాయించిన నిధులు ఖర్చుగాకపోతే అవి మురిగిపోవడమే. ఆ మేరకు ఎస్సీ, ఎస్టీలు నష్టపోవడమే. కానీ పిడిఎఫ్‌ / సిపిఎం ప్రతిపాదించిన సవరణను అంగీకరించి ఉంటే ముందటేడాది ఖర్చుకాని నిధుల్ని తరువాయి ఏడాది కేటాయింపులకు అదనంగా కలిపే వీలుంటుంది.

బడ్జెట్‌ కేటాయింపులు అదే ఆర్థిక సంవత్సరంలో ఖర్చు చేసి తీరాలని చెప్పినా అది ఆచరణకు సంబంధించిన విషయం గనుక ఏవో కారణాల వల్ల, ఆటంకాల వల్ల ఖర్చు అవకపోవచ్చు. కనుక వాటిని తరువాతి సంవత్సరానికి 'క్యారీ ఓవర్‌' చేయడానికి చట్టంలో వీలుండాలి.

2. ఇప్పటివరకూ ఖర్చుకాని సబ్‌ప్లాన్‌ నిధులను గుర్తించి ఆ మొత్తాన్ని రానున్న సంవత్సరాల్లో అదనపు నిధులుగా కేటాయించాలని ఇంకో సవరణ ప్రతిపాదించాము. దీనినీ తిరస్కరించింది ప్రభుత్వం.

3. ఎస్సీలలో, ఎస్టీలలో వివిధ కులాల మధ్య, తెగల మధ్య ఉన్న అంతరాలను గుర్తించి వారిమధ్య సమతుల్యత సాధించాలని ఆరో క్లాజులో పేర్కొన్నారు. అదే క్లాజులో షెడ్యూల్డ్‌ ప్రాంతంలో ఉన్న గిరిజనులపై ప్రత్యేక శ్రద్ధ కనబరచాలని పేర్కొన్నారు. షెడ్యూల్డ్‌ ఏరియాలో చేర్చకుండా ఉంచిన గిరిజన గ్రామాలు 840కి పైగా ఉన్నాయి. షెడ్యూల్డ్‌ ఏరియాలోకి వచ్చే అవకాశంలేని గిరిజన తండాలు వందలాది ఉన్నాయి. 840 గ్రామాలను షెడ్యూల్డ్‌ ఏరియాలో చేర్చాలని, గిరిజన తండాలను ప్రత్యేక పంచాయతీలుగా గుర్తించాలని ఎన్నో సంవత్సరాల నుంచి మొరపెడుతున్నా ప్రభుత్వం నిర్లక్ష్యంగానే ఉంటోంది. ఇప్పుడీ చట్టంలోనూ వారిని పట్టించుకోలేదు. మేము ప్రతిపాదించిన సవరణను సైతం తిరస్కరించింది. అయినా గిరిజనుల పట్ల మాకే చిత్తశుద్ధి ఉందని అంటుంటే ప్రభుత్వాన్ని నమ్మేదెలా?

4. సబ్‌ప్లాన్‌ నిధుల ఖర్చును పర్యవేక్షించడం కోసం ఒక ప్రత్యేక కార్యదర్శి ఉండాలని బిల్లులో ప్రతిపాదించారు. అయితే ఆ కార్యదర్శి ఆర్థికశాఖలో భాగంగా ఉండాలని అన్నారు. ఇప్పటివరకూ సబ్‌ప్లాన్‌ నిధులు సక్రమగా ఖర్చుగాకుండా ఉంటే వాటిని దారి మళ్లించింది ఆర్థికశాఖే. మళ్లీ ఇప్పుడు ఆ శాఖ పరిధిలోనే ఈ సబ్‌ప్లాన్‌ కార్యదర్శి ఉండాలంటే దానివల్ల ఒరిగేదేమిటి? అందుకే మేము సబ్‌ప్లాన్‌ కార్యదర్శికి స్వయం ప్రతిపత్తి ఉండేలా, ఆర్థికశాఖకు లోబడకుండా నేరుగా నిధులు మంజూరు చేసే అధికారం ఉండాలని సవరణ ప్రతిపాదించాము. అలాగే ఆర్థికశాఖ బడ్జెట్‌ నిధులను ఆయా శాఖలకు నేరుగా ఇచ్చే విధానానికి బదులు బడ్జెట్‌ ఆమోదం పొందగానే ఆ నిధులు సబ్‌ప్లాన్‌ఖాతాలో నేరుగా జమకావాలని ప్రతిపాదించాము. వీటినీ ప్రభుత్వం తిరస్కరించింది.

5. సబ్‌ప్లాన్‌ చట్టం అమలును పర్యవేక్షించడానికి ఒక రాష్ట్ర కౌన్సిల్‌ను ఏర్పాటు చేయాలని, దానికి ఛైర్మన్‌గా ముఖ్యమంత్రి ఉంటారని బిల్లులో ప్రతిపాదించారు. మరి కౌన్సిల్‌లో తక్కిన సభ్యులు ఎవరు అన్నది బిల్లులో పేర్కొనలేదు. ఎస్సీ, ఎస్టీల సంక్షేమానికి అన్ని పార్టీలూ, అన్ని పక్షాలూ కట్టుబడి ఉన్నాయి. కనుక ఈ కౌన్సిల్‌లో ముఖ్యమంత్రితోబాటు వివిధ సంక్షేమ శాఖల మంత్రులు, శాసనసభ, శాసనమండలిలోని ఫ్లోర్‌లీడర్లు సభ్యులుగా ఉండాలని సవరణ ప్రతిపాదించాం. దానినీ తిరస్కరించారు.

6. సబ్‌ప్లాన్‌ అమలులో తేడా వస్తే జోక్యం కల్పించుకోవడానికి, సరిదిద్దడానికి వీలుగా అంబుడ్స్‌మన్‌ను నియమించాలని సవరణ ప్రతిపాదించాం. నిజానికి మంత్రివర్గ ఉపసంఘం కూడా దీనిని ప్రతిపాదించింది. కానీ ప్రభుత్వం తిరస్కరించింది. లోకాయుక్త వ్యవస్థ ఎటూ ఉంది గనుక అంబుడ్స్‌మన్‌ వేరే అవసరంలేదన్నది ముఖ్యమంత్రి వాదన. ఇది తప్పు. ముప్పై రెండేళ్లుగా సబ్‌ప్లాన్‌ ఉంది గదా? మరి ఈరోజు చట్టం ప్రత్యేకంగా ఎందుకు తేవాల్సి వచ్చింది? ఆచరణలో విఫలమైనందువల్లనే గదా? అటువంటి వైపల్యాలు మళ్లీ వస్తే వెంటవెంటనే జోక్యం చేసుకోడానికి అంబుడ్స్‌మన్‌ వ్యవస్థ తోడ్పడుతుంది.

7. గత ఇరవై సంవత్సరాలుగా సరళీకరణ విధానాలు అమలవుతూనే ఉన్నాయి. వీటివలన అత్యధికంగా నష్టపోతున్నది ఎస్సీలు, ఎస్టీలు. ప్రాజెక్టుల భూ సేకరణలో, సెజ్‌ల భూసేకరణలో భూములు కోల్పోతున్నది వీరే. పట్టణ భూ గరిష్ట పరిమితి చట్టం రద్దు వలన టౌన్లలో భూమి దొరకక శివార్లకు నెట్టివేయబడుతున్నదీ వీరే. జలయజ్ఞంలో నిర్వాసితులవుతున్నదీ వీరే. ముంపుకు గురవుతున్నవి గిరిజన గ్రామాలే. ఫీజు రీయింబర్స్‌మెంట్‌ పేర వేల కోట్లు కార్పొరేట్‌ విద్యా సంస్థల పరమౌతుంటే పశువులు కూడా మనలేని ఘోరమైన పరిస్థితుల్లో 'సంక్షేమ' హాస్టళ్లలో నానాపాట్లూ పడుతున్నది ఎస్సీ, ఎస్టీ విద్యార్థులే. ప్రైవేటు రంగానికి పెద్దపీట వేసిన కారణంగా, అక్కడ ఉద్యోగాలలో రిజర్వేషన్లు లేని కారణంగా ఎస్సీ, ఎస్టీలు అన్యాయమైపోతున్నారు. మైనింగ్‌లో ప్రైవేటు శక్తుల ప్రవేశం వలన నిర్వాసితులవడమేగాక, దాని పర్యవసానంగా వాతావరణ కాలుష్యానికి బలవుతున్నదీ వీరే. సరళీకరణ విధానాల అమలు పర్యవసానంగా ఎస్సీలలో, ఎస్టీలలో పేదరికం పెరిగింది. సామాజిక అంతరాలు పెరిగాయి. ఇదంతా ప్రభుత్వం చలవే. ఈ సబ్‌ప్లాన్‌ చట్టానికున్న డొల్లతనాన్ని సరిచేయడానికి మేము ప్రతిపాదించిన సవరణలన్నింటినీ తిరస్కరించారు. పైగా తామే ఎస్సీ, ఎస్టీల తరపున నిలిచే మొనగాళ్లం అంటున్నారు. ఎస్సీ, ఎస్టీలకు వారే తీరని అన్యాయం చేస్తూనే, తామే న్యాయం చేసిన, చేస్తున్న, చేయగల వాళ్లం అంటున్నారు. ఇదే కాంగ్రెస్‌ నయవంచన.

సబ్‌ప్లాన్‌ చట్టంలో ఒక భాగం మొత్తం బడ్జెట్‌లో ఎస్సీ, ఎస్టీలకు సరైన వాటా కేటాయించి ఖర్చు చేయడం, రెండో భాగం ఎస్సీలలో, ఎస్టీలలో ఉపకులాల మధ్య, వివిధ తెగల మధ్య అంతరాన్ని సరిచేయడం. మొదటి భాగాన్ని వదిలేసి రెండో భాగం మీదే కాంగ్రెస్‌, తెలుగుదేశం పార్టీలు యుద్ధం చేసుకున్నాయి. ఎందుకంటే మొదటి భాగానికి సంబంధించి రెండు పార్టీలూ యథాశక్తి ఎస్సీ, ఎస్టీలకు అన్యాయం చేశాయి. ఆ విషయం ముందుకు రాకుండా ఉండడానికి, ఎస్సీ, ఎస్టీల సంక్షేమం ఎజెండాను వీలైన మేరకు రాజకీయ వివాదాస్పద అంశంగా మార్చడానికి రెండో భాగం మీదే చర్చంతా నడిచేలా చూశాయి. ఈ నాటకం కూడా ఎస్సీ, ఎస్టీలు గమనించాలి.

సామాజిక వివక్షత కేవలం ఎస్సీల సమస్యగానో, ఎస్టీల సమస్యగానో చూడడం తప్పు. దేశం, రాష్ట్రం మొత్తంగా అభివృద్ధి చెందాలంటే ఆ క్రమంలో సామాజిక అంతరాలను, వ్యత్యాసాలను, అణచివేతను నిర్మూలించడం అవసరం. ఈ అంతరాలను, వ్యత్యాసాలను, అణచివేతను పెంచివేసే సరళీకరణ విధానాలను ఓడించే ఉద్యమంలో అందరూ కలిసి ముందుకు సాగాల్సి ఉంటుంది. అందులో భాగంగా పాలక పార్టీల నయవంచనను ప్రజల ముందు బట్టబయలు చేయడం ఎంతైనా అవసరం.

(వ్యాసకర్త శానన మండలిలో పిడిఎఫ్‌ పక్ష నేత) 

సబ్‌ప్లాన్‌ చట్టం అమలును పర్యవేక్షించడానికి ఒక రాష్ట్ర కౌన్సిల్‌ను ఏర్పాటు చేయాలని, దానికి ఛైర్మన్‌గా ముఖ్యమంత్రి ఉంటారని బిల్లులో ప్రతిపాదించారు. మరి కౌన్సిల్‌లో తక్కిన సభ్యులు ఎవరు అన్నది బిల్లులో పేర్కొనలేదు. ఎస్సీ, ఎస్టీల సంక్షేమానికి అన్ని పార్టీలూ, అన్ని పక్షాలూ కట్టుబడి ఉన్నాయి. కనుక ఈ కౌన్సిల్‌లో ముఖ్యమంత్రితోబాటు వివిధ సంక్షేమ శాఖల మంత్రులు, శాసనసభ, శాసనమండలిలోని ఫ్లోర్‌లీడర్లు సభ్యులుగా ఉండాలని సవరణ ప్రతిపాదించాం. దానినీ తిరస్కరించారు. 

-ఎంవిఎస్‌ శర్మ

Prajashakti Telugu News Paper Dated: 13/12/2012

  

సెక్యులరిజం గాలిలో దీపమేనా? - సుదర్శన్ బాలబోయిన డాక్టర్ నాగం కుమారస్వామి

బాల్ ఠాక్రేను కీర్తించే చర్యలు ఈ దేశ రాజ్యాంగ ప్రజాస్వామ్య స్ఫూర్తిని పటిష్ఠంగా నిలబెట్టగలవా? ప్రజాస్వామ్యమంటే హిందూ ఫాసిజానికి అండగా నిలబడటమని అర్థమా? 

ముంబయిలో 2008లో మారణకాండకు పాల్పడిన అజ్మల్ కసబ్‌కు నవంబర్ 21న ఎరవాడ జైల్లో ఉరిశిక్ష అమలైంది. ఈ సంఘటన నేపథ్యంలో 'కసబ్ ఉరి శిక్ష మొత్తం ప్రపంచానికి ఒక సంకేతం. ఇలాంటి చర్యలకు పాల్పడేవారెవరైనా ఇదేవిధంగా ప్రతిస్పందిస్తాం' అని విదేశీ వ్యవహారాల శాఖ మంత్రి సల్మాన్ ఖుర్షీద్ ప్రకటించారు. ఇది ఎంత వరకు వాస్తవమైందో, ఇదే ముంబయి నగరంలో హిందూ టెర్రరిజాన్ని నాలుగున్నర దశాబ్దాలుగా నిరభ్యంతరంగా నడిపిన బాలా సాహేబ్ ఠాక్రేను చూస్తే అర్థం అవుతుంది. ఇస్లాం టెర్రరిజానికి ఈ దేశంలో శిక్షల నుంచి ఎలాంటి మినహాయింపు లేదు. ఇందుకు ప్రభుత్వానికి మనమంతా ఖచ్చితంగా మద్దతు తెలపాల్సిందే. కానీ హిందూ టెర్రరిజానికి లభించిన అనేక మినహాయింపుల్లో ఠాక్రే ఒకరు. ఈ వివక్షను పౌరుడిగా బాధ్యతతో ప్రశ్నించాల్సిందే.

శివసేన చీఫ్ అసలు పేరు బాల్ కేశవ్ ఠాక్రే. ఆదర్శవంతమైన సామాజిక కార్యకర్తగా, కుల నిర్మూలన భావజాలంతో 'సంయుక్త ముంబయి' ఉద్యమాన్ని నడిపిన కేశవ్ సీతారామ్ ఠాక్రే కొడుకే బాల్ ఠాక్రే. తన తండ్రి అనుసరించిన సామాజిక బాధ్యతకు పూర్తి విరుద్ధమైన మార్గంలో మత, ప్రాంతీయ ఉన్మాదంతో రాజకీయాలను రంగరించాడు. బాల్ ఠాక్రే జీవితంలో రెండు పార్శ్వాలు కనిపిస్తాయి. ఒకటి ఫాసిస్ట్ ధోరణి, మరొకటి ప్రాంతీయ ఉన్మాదం. ఎన్నో సామాజిక ఉద్యమాలకు నిలయమైన మరాఠా గడ్డ మీద బాల్ ఠాక్రే రక్త చరిత్రను లిఖించాడు.

విభిన్న కుల, మత, వర్గ, సాంస్కృతిక సమూహాలతో జీవిస్తున్న కోట్లాది ప్రజలను 'శివ సైన్యం'కు లోబడి ముంబయిలో ఎలా బతకాలో ఠాక్రే శాసించాడు. భయంతో బతకడాన్ని ఒక సంస్కృతిగా మార్చిన ఘనత ఆయనకే దక్కింది. బ్రిటిష్ పాలన అనంతర రాజకీయాల్లో 'మత హింసను' ప్రయోగించిన మొదటి నాయకుడు కూడా ఠాక్రేనే. ముంబయి నగరంలో 'రూల్ ఆఫ్ లా'ను ఉల్లంఘించి ఎవరైనా బతకవచ్చు, కానీ 'ఠాక్రే లా'ను ఎవరూ తప్పించుకోలేరు. ఠాక్రే శాసనాన్ని ధిక్కరించగల శక్తులు, సంస్థలు బొంబాయిలో లేవంటే ఆశ్చర్యపోనక్కర్లేదు. మరాఠీయేతర వలసల నుంచి బొంబాయిని రక్షించే సాకుతో 1966లో శివసేన ఏర్పాటైంది. కానీ దాని లక్ష్యం హిందూ ఫాసిజం. కాబట్టే ఠాక్రే జీవిత కాలంలో ముస్లింలు, దళితులు, కమ్యూనిస్టులను అంతం చేయడమే సేన లక్ష్యం అని బాహాటంగా ప్రకటించాడు. గొప్ప సామాజిక ఉద్యమాలను నడిపిన గత చరిత్ర మహారాష్ట్రకు ఉంది. ఇక్కడ సంత్‌లు, సన్యాసులు (కబీర్) మత సంస్కరణ ఉద్యమాలు నడిపారు. బ్రాహ్మణీయ సామాజిక ఆధిపత్యాన్ని ధిక్కరిస్తూ మహాత్మ జ్యోతీరావ్ ఫూలే, సావిత్రి భాయి, ఛత్రపతి సాహు మహారాజ్‌లు సత్యశోధక్ సమాజ్‌ను స్థాపించారు. 

సాంప్రదాయక మనువాదాన్ని ధ్వంసం చేసే సామాజిక విలువలకై పరితపించారు. డా. బాబా సాహెబ్ అంబేద్కర్ అంటరాని కులాల విముక్తితో పాటు, బొంబాయి కార్మిక ఉద్యమాలను నిర్మించాడు. కమ్యూనిస్టులు డాంగే, రణదివేలు చారిత్రాత్మక పారిశ్రామిక ఉద్యమాలను నిర్మించారక్కడ. ఆసియా పారిశ్రామిక ప్రధాన కేంద్రాల్లో ఒకటిగా అభివృద్ధి చెందిన ముంబయిలో మహత్తర ఉద్యమాన్ని నడిపిన నిస్వార్థ కార్మిక నాయకుడు దత్త సామంత్, ఆయనకు కార్మిక వర్గంలో ఉన్న పట్టును నియంత్రించడానికి ఘోరంగా హత్య చేసిన ముఠాకు సేన అండగా నిలబడింది. మార్క్స్, అంబేద్కర్ భావజాల స్ఫూర్తితో కులాన్ని, వర్గాన్ని నిర్మూలించే లక్ష్యంతో దళిత పాంథర్స్ ఉద్యమం పుట్టింది ఇక్కడే. ఇలాంటి మహత్తర సామాజిక ఉద్యమాలు నడిచిన చోట 'హిందూ ఫాసిజాన్ని' నెలకొల్పిన వ్యక్తి ఠాక్రే.

బాలా ఠాక్రే హింసాకాండ 'జాగో లుంగీ' నినాదంతో దక్షిణ భారతీయ వ్యతిరేకతను మరాఠీయుల మనసుల్లో రేకెత్తించింది. 'మరాఠీ - మరాఠీయేతర' అంశాన్ని రాజకీయ వస్తువుగా మలిచాడు. లుంగీలు ఊడగొట్టి వేల మందిని తన్ని తరిమారు. 1966 దసరా ర్యాలీలో ఉడిపి, హోటల్స్, రెస్టారెంట్స్‌ను ధ్వంసం చేశారు. ప్రాంతీయ విద్వేషంతో చెలరేగిన శివసైనికులు 1969లో 59 మంది కన్నడిగులను క్రూరంగా హత్యచేశారు. శివ సైనికులు నార్త్ ఇండియన్స్‌ను కూడా తమ దాడుల నుంచి మినహాయించలేదు. మరాఠీయేతర ప్రజలను అత్యంత నీచంగా అవమానపర్చే సంస్కృతిని శివ సైనికులు నెలకొల్పారు. బీహార్, గుజరాతీ, ఉత్తరప్రదేశ్, బెంగాల్ తదితర రాష్ట్రాల నుంచి బతుకుదెరువు కోసం వచ్చిన లక్షలాది ప్రజలు వీరి దాడులు భరించలేక ముంబయి విడిచి వెళ్ళారు. 'ఉమ్మిన పళ్ళెంలోనే తింటారని' బీహారీల నుద్దేశించి ఠాక్రే చేసిన అవమానకరమైన వ్యాఖ్య పార్లమెంటులో ప్రాంతీయ దురభిమాన కుంపట్లను రేకెత్తించింది.

తమకు లొంగని మరాఠీయేతరులపై దాడులే కాకుండా, వారి ఆస్తులను స్వాధీనం చేసుకొనేవారు. సొంత హిందువులపైనే దాడిచేసే సంస్కృతి శివ సేన సొంతం. ఠాక్రే మరొక ముఖం హిందూ ఫాసిజం. 'హిందూయిజం తప్ప మరే ఇజాన్ని నేను సహించనని' బాహాటంగా చెప్పాడు. హిందువుల హృదయాలను గెలుచుకున్న విజేతగా శివసైనికులు ఈయనను కీర్తిస్తారు. స్వతంత్ర భారతదేశంలో మొట్టమొదటిసారిగా ముంబయి నగరంలో ముస్లింలపై మారణకాండ జరిపించిన నాయకుడాయన. 1992 బాబ్రీ విధ్వంసం తరువాత సుమారు 700 మంది ముస్లింల హత్యలకు పథకం అమలు చేశాడు. ముంబయి మత ఘర్షణలకు శివసేన రగిలించిన మత విద్వేషం ఒక ప్రధాన కారణమని శ్రీకృష్ణ కమిషన్ తన నివేదికలో పేర్కొంది. ముస్లింలపై దాడులు చేయడానికి పోలీసులు శివసైనికులకు సహాయం చేయాలని ఠాక్రే పిలుపిచ్చాడు. అక్కడ పోలీసులు ఖాకీలు ధరించిన శివసైనికులు. పాయింట్ బ్లాంక్ రేంజ్‌లో శివసైనికులు పట్టించిన వందలాది ముస్లిం యువకులను పోలీసులు కాల్చి చంపారు. 

ముస్లింలు క్యాన్సర్ లాగా వ్యాపిస్తున్నారని వారిని అడ్డుకోవడానికి ఈ దేశానికి శస్త్ర చికిత్స చేయాలని అంటాడు. ఠాక్రే టెర్రరిజానికి వ్యతిరేకం కాదు, అందుకే 'పెరుగుతున్న ఇస్లాం టెర్రరిజాన్ని కేవలం హిందూ టెర్రరిజమే అడ్డుకోగలదని' హింసను ప్రేరేపించే వ్యాఖ్యలకు పాల్పడ్డాడు. పైగా సూసైడ్ బాంబర్స్‌గా అవతరించాలని హిందూ యువతకు పిలుపునిచ్చాడు. ఇంత పెద్దఎత్తున మత ఉన్మాదాన్ని(హింస) బాహాటంగా రాజకీయాలకు అన్వయించిన మరొక నాయకుడు ఈ కాలంలో మనకు కనిపించడు. ఈ దేశం హిందువులది, ఇస్లాంను హిందువుల మోకాళ్ల దగ్గర నిలబెట్టాలని హిందూ నేషనలిజాన్ని సామాన్యుల మనసుల్లో కసితో నూరిపోశాడు. కుల, వర్గ సామాజిక అంతరాలను నిర్మూలించే లక్ష్యంతో ఏర్పడిన మిలిటెంట్ సంస్థ 'దళిత్ పాంథర్స్'. శివసేన ఐడియాలజీ మనువాదం, హిందూయిజం. దీనికి పూర్తిగా వ్యతిరేకమైనది దళిత్ పాంథర్స్ భావజాలం. ఈ రెండింటి మధ్య యుద్ధం భావజాల స్థాయిని దాటి భౌతిక నిర్మూలనకు చేరుకుంది. దళిత్ పాంథర్స్ నాయకుడు భగవతి జాదవ్‌ను 1974లో అత్యంత క్రూరంగా హత్య చేశారు. 1984లో విదర్భలో దళితులపై 6 నెలల పాటు వరుస దాడులు జరిపారు, వందల మందిని తీవ్రంగా హింసించారు.

అంబేద్కర్ రచనల ప్రచురణ 1987లో మహారాష్ట్ర ప్రభుత్వం చేపట్టింది. ఆయన రచనల్లోని 'హిందూ మతం - చిక్కుముడులు' చాప్టర్ ప్రచురించవద్దని అడ్డంకులు సృష్టించి అంబేద్కర్ భావజాల వ్యాప్తిని నిలువరించాలనే కుట్రలకు పాల్పడింది. హిట్లర్ నెలకొల్పిన 'గ్రేట్ డిటెక్టర్ షిప్' శివసేన పొలిటికల్ ఫిలాసఫీ. జాతి విద్వేషంతో లక్షల మందిని జ్యూవుస్‌ను అంతం చేసిన హిట్లర్ ఠాక్రే కు ఆదర్శవంతమైన నాయకుడు. నేను హిట్లర్ అడ్మైరర్‌ను అని చెప్పుకోవడానికి సిగ్గుపడట్లేదు. జర్మనీని తన ఉక్కు చేతులతో పాలించిన హిట్లర్ నియంతృత్వం భారతదేశానికి తక్షణావసరమని ప్రజాస్వామ్య వ్యతిరేక వ్యాఖ్యలకు పాల్పడ్డాడు. ఇందిర ఎమర్జెన్సీకి మద్దతిచ్చిన కొద్దిమందిలో ఈయనొక ప్రముఖుడు. సంజయ్‌గాంధీని ఈ దేశ నియంత పాలకుడిగా నిలబెట్టడానికి ఠాక్రే చాలా ప్రయత్నించాడు. హిట్లర్ జర్మనీలో నాజీ సైన్యం (హంతక ముఠా) నెలకొల్పినట్టు ఈ దేశంలో ఠాక్రే శివ సైన్యాన్ని సృష్టించాడు. హిట్లర్‌ను తమపొలిటికల్ ఫిలాసఫర్‌గా బాహాటంగా ప్రకటించిన లీడర్ బహుశా ఠాక్రే మాత్రమే కావచ్చు. 'డెమోక్రసీ మీద నాకు నమ్మకంలేదు' దాన్ని నిర్మూలించే 'ఠాక్రే క్రసీ' నెలకొల్పుతానని ముం బయిలో ప్రజాస్వామ్యాన్ని బొందపెట్టి నియంతృత్వాన్ని స్థాపించాడు. బయటి ప్రపంచానికి బాలా కేశవ్ ఠాక్రే మహారాష్ట్రీయుల అవకాశాలను రక్షించే నాయకుడు.

కానీ నాలుగున్నర దశాబ్దాల పాటు సల్మాన్ ఖుర్షీద్ చెప్పిన చట్టం ముంబయిలో చచ్చుపడింది. ముంబయి పారిశ్రామిక నగరాన్ని సాంప్రదాయక మనువాదంతో రక్త కాసారంగా మార్చాడు. ఇతడు నెలకొల్పిన రిలీజియస్, రీజనల్ ఫాసిజం ప్రజాస్వామ్యానికి, జాతీయ సమైక్యతకు గొడ్డలి పెట్టు. ప్రజాస్వామ్యాన్ని బొందపెడతానని చెప్పిన వ్యక్తిని 'దృఢమైన నాయకుడని' ప్రధానమంత్రి మన్మోహన్ సింగ్ కొనియాడటం సిగ్గుచేటు. ఠాక్రే ఎలాంటి రాజ్యాంగబద్ధ పదవిని (ఎంపీ, ఎమ్మెల్యే) అధిష్టించలేదు. అయినా పార్లమెంట్ ఆయనకు నివాళులు అర్పించింది. పార్లమెంట్ సభ్యుడు కాకుండానే ఇలాంటి గౌరవం దక్కిన ఏకైక నాయకుడు ఠాక్రే మాత్రమే. మరణానంతరం ఆయన దేహంపై జాతీయ జెండా కప్పి పోలీసు లాంఛనాలతో అంతిమ యాత్ర చేశారు.

ప్రపంచంలోనే ఇండియా అతి పెద్ద ప్రజాస్వామ్య దేశం. దాని గొంతు నులిమే లక్ష్యంతో జీవితాంతం పనిచేసిన వ్యక్తిని కీర్తించే చర్యలు ఈ దేశ రాజ్యాంగ ప్రజాస్వామ్య స్ఫూర్తిని పటిష్ఠంగా నిలబెట్టగలవా? ప్రజాస్వామ్యమంటే హిందూ ఫాసిజానికి అండగా నిలబడటమని అర్థమా? ఈ దేశంలో సెక్యులరిజం గాలిలో దీపమేనా? ఇస్లాం టెర్రరిజాన్ని ఉరికంభం ఎక్కిస్తున్న పాలకులు హిందూ ఉన్మాది (టెర్రరిస్ట్) ఠాక్రేను చట్టం పరిధిలో ఎందుకు శిక్షించలేకపోయారు. ఠాక్రే అతని శివసైన్యం జరిపిన మారణకాండలకు ఖుర్షీద్, యూపీఏ ప్రభుత్వం ఏం శిక్ష విధించింది. అందరినీ సమానంగా ట్రీట్ చేస్తామంటున్న మన్మోహన్, సోనియా, ఖుర్షీద్ దీనికి జవాబివ్వగలరా?

- సుదర్శన్ బాలబోయిన

డాక్టర్ నాగం కుమారస్వామి

రీసెర్చ్ స్కాలర్స్, ఉస్మానియా యూనివర్సిటీ

Andhra Jyothi Telugu News Paper Dated: 13/12/2012+

ఉప ప్రణాళికలు--Sampadakiyam

November 29, 2012

దేశంలో అభ్యుదయ చట్టాలనేకం ఉన్నాయి. వాటిల్లో చాలా వరకు ఆచరణకు నోచుకోకుండా ప్రజలకు అక్కరకు రాని చుట్టాలుగానే రుజువు చేసుకుంటున్నాయి. అందుచేత చట్టబద్ధత కల్పించడమే కాకుండా ఆ చట్టాన్ని సమగ్రంగా అమలుకు నోచుకునేలా చేయడం అవసరం. దళితులు, ఆదివాసీల ఉప ప్రణాళికలకు, వారి జనాభా దామాషా మేరకు ప్రణాళికా నిధుల కేటాయింపు జరిగేలా చూసి అవి అందుకోసమే ఖర్చు అయ్యేలా చూడడం అత్యంత ఆవశ్యకం. 

దళితులు, ఆదివాసీలతో బాటు వెనుకబడిన తరగతుల కోసం కూడా జనాభాలో వారి దామాషాకు అనుగుణంగా ప్రణాళిక నిధులను కేటాయించి వారి వికాస అభివృద్ధుల కోసం ఖర్చు చేసినప్పుడే దేశంలో, రాష్ట్రంలో సామాజిక న్యాయం కొంతమేరకైనా అమలులోకి వచ్చినట్టు కాగలదు.ఈ వర్గాల ప్రజల జీవితాలలో వికాసం సాధించకుండా తమది ఆమ్‌ ఆద్మీ పార్టీ అని చెప్పుకునే హక్కు ఏ ఒక్క పార్టీకి ఉండదు. ముఖ్యంగా సంక్షేమానికి తిలోదకాలిచ్చి జాతీయ, అంతర్జాతీయ సంపన్న వర్గాల సేవలో తరించే విధానాలకు పట్టం కడుతున్న యుపిఎ, కాంగ్రెస్‌ ప్రభుత్వాలకు అసలు ఉండదు. 

దేశ చరిత్రలోనే ప్రప్రథమంగా షెడ్యూల్డు కులాలు, తెగల (ఎస్‌సి, ఎస్‌టి) ఉప ప్రణాళికలకు చట్టబద్ధత కల్పించేందుకు నడుం బిగించిన ముఖ్యమంత్రి కిరణ్‌కుమార్‌ రెడ్డి ప్రభుత్వాన్ని అభినందించకుండా ఉండలేము. ఉప ముఖ్యమంత్రి దామోదర రాజనరసింహ చొరవతో కిరణ్‌ కుమా ర్‌ రెడ్డి ప్రభుత్వం ఈ బృహత్తర కార్యక్రమాన్ని చేపట్టి పలుసార్లు సమావేశాలు, చర్చలూ జరిపి ఈ వ్యవహారాన్ని ఒక కొలిక్కి తేనుండడం అత్యంత హర్షించదగ్గ పరిణామం. ఎస్‌సి, ఎస్‌టి ఉప ప్రణాళికలకు చట్టరూపమిచ్చేం దుకు ఈ నెల 30, డిసెంబర్‌1వ తేదీలలో శాసన సభను ప్రత్యేకంగా సమావేశపరచాలని తీసుకున్న నిర్ణయమూ శ్లాఘించదగినది. ఇందుకు ముందు గా ముసాయిదాను ఆమోదించడం కోసం బుధవారంనాడు రాష్ట్ర మంత్రి వర్గం ప్రత్యేకంగా సమావేశమైంది. శతాబ్దాల తరబడి సమాజంలో అట్టడుగున పడి ఉండి గట్టిగా నిలబడడానికి కాళ్ళ కింద నేల కూడా కరవెై ఇప్పటికీ అధ్వాన స్థితిలో కొనసాగుతున్న బహుజనులే దేశ జనాభాలో అత్యధికంగా ఉన్నారు. వాస్తవం చెప్పాలంటే బడుగు భారతమే అసలు భారతం. దేశానికి కండ, గుండె బిసి,ఎస్‌సి, ఎస్‌టిలే. అయితే అగ్రవర్ణ పాలకవర్గం విభజించి పాలించే సూత్రానికనుగుణం గా వీరిలో కొందరిని సామాజిక చట్రం వెలుపల, మరికొందరిని లోపల ఉంచి చీల్చడం జరిగింది.

ఈకారణంగా ఎస్‌సి, ఎస్టీలు ఆర్థిక దోపిడీతో బాటు తీవ్రమైన సామాజిక న్యూనతకూ గురయ్యారు, అవుతున్నారు. ఈ దారుణాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకునే రాజ్యాంగకర్తలు ఎస్‌సి, ఎస్‌టిలకు రాజ్యాం గంలోనే ప్రత్యేక రక్షణలు కల్పించారు. వీరి సత్వరాభ్యున్నతి కోసం సానుకూల చర్యను ఉద్దేశించారు. అదే రిజర్వేషన్ల రూపంలో వీరికి ప్రత్యేక రాజ్యాంగ కవచంగా ఏర్పడింది. రాజ్యాంగంలోని ప్రాథమిక హక్కులు, ఆదేశిక సూత్రాలు, ఐదవ, ఆరవ షెడ్యూళ్ళు, దళితులు (ఎస్సీ), ఆదివాసీల (ఎస్టీలు)కు ప్రత్యేక రక్షణలు కల్పిస్తున్నాయి. రాజ్యాంగం 330 ఆర్టికల్‌ రిజర్వేషన్లను హామీ ఇస్తున్నది. ఈ ఏర్పాట్లేవీ ఈ వర్గాల సత్వర వికాస, అభివృద్ధులను సాధించలేకపోయాయని దళితుల వర్తమాన వాస్తవ స్థితిగతులు చాటుతున్నాయి. ఎస్‌సి, ఎస్టీయేతర గ్రామీణప్రజలలో మూడింట ఒకవంతుమం ది మాత్రమే భూమిలేని వారు కాగా దళిత గ్రామీణులలో మూడింట రెండు వంతులమంది భూమిలేని వారని గణాంకాలు చెబుతున్నాయి. అలాగే ఎస్‌సి, ఎస్‌టియేతరులలో నాలుగో వంతు మంది దినకూలీపెై ఆధారపడి బతుకుతుండగా, ఎస్‌సి, ఎస్‌టిలలో 60 శాతం మందివి రోజు కూలీ బతుకులే. 

ఈ దుస్థితి నుంచి వీరికి వీలెైనంత తొందరగా విముక్తి సాధించడానికి వీలుగా ఆరవ ప్రణాళిక (1980-85)లోనే ఎస్‌సి, ఎస్‌టిలకు ప్రణాళికాబద్ధ ఆర్థిక ఉన్నతిని కల్పించి, సమాజంలోని ఇతర వర్గాలతో సమాన స్థాయికి వారిని ఉత్కృష్టపరచాలన్న ఆలోచన ప్రాణం పోసుకున్నది. ఫలితంగా ఈ రెండు వర్గాలకు స్పెషల్‌ కాంపొనెంట్‌ (ప్రత్యేక అభివృద్ధి ప్రణాళిక) ప్లాన్‌ను అమలులోకి తేవాలనుకున్నారు. అది చివరికి ఉపప్రణాళికల రూపుదాల్చింది. కేం ద్ర రాష్ట్ర ప్రభుత్వాల అభివృద్ధి రంగాలన్నింటికీ చెందిన ప్రణాళికా నిధుల నుంచి ఎస్‌సి, ఎస్‌టిల జనాభా దామాషా మేరకు నిధులను సేకరించి ఎస్‌సి,ఎస్‌టి ఉప ప్రణాళికలను అమలు పరచాలన్న సంకల్పంతో ఈ వ్యూహం బయలుదేరింది. రాష్ట్రాలలో ఎస్‌సి, ఎస్‌టి అభివృద్ధి కార్పొరేషన్లను నోడల్‌ ఏజెన్సీలుగా ఏర్పాటు చేసి ఈ నిధుల ఖర్చును పర్యవేక్షింప చేయాలని సంకల్పించారు. ఇంత మహత్తరమైన ఆలోచన ఆచరణలో నీరుగారిపోయి ఆ నిధులు హుసేన్‌ సాగర్‌ సుందరీకరణ వంటి అమాంబాపతు పనులకు కూడా మళ్ళిపోయిన బాధాకరమైన చరిత్ర రాష్ట్రంలో చోటు చేసుకున్నది. 

రాష్ట్రాలు ఈ ఉప ప్రణాళికలను పరిపూర్ణంగా అమలు చేస్తే, ప్రోత్సాహక గ్రాంటునివ్వాలని సంకల్పం చెప్పుకున్న కేంద్రం కూడా అత్తకు చెప్పి తెడ్డు నాకిన కోడలిని తలపిస్తూ ఎస్‌సి, ఎస్‌టిలకు ప్రణాళికా కేటాయింపులలో భారీగా తొర్ర పెట్టింది. 2001 లెక్కల ప్రకారం జనాభాలో ఎస్‌సిలు 16.6 శాతం, ఎస్‌టిలు 8.2 శాతం ఉన్నారు (రాష్ట్ర జనాభాలోనూ వీరి దామా షా ఇలాగే ఉన్నది. ప్రస్తుతం ఈ రెండు వర్గాలూ కలిసి 28 శాతంగా ఉంటారని అంచనా) . 2006-07లో కేంద్ర ప్రణాళికా కేటాయింపు 1,65,499 కోట్ల రూపాయలు కాగా, అందులో 4.25 శాతం అనగా కేవలం 7,031.86 కోట్ల రూపాయలనే దళితుల కోసం కేటాయించారు. అలాగే 2007-08లో కేవలం 6.1 శాతం, 2010- 11లో కేవలం 8.21శాతం మాత్రమే ప్రత్యేకించారు. మన రాష్ట్రంలోనెైతే గత 19 ఏళ్ళుగా 26,000 కోట్ల రూపాయల సబ్‌ ప్లాన్‌ నిధులను ప్రభుత్వాలు దారిమళ్ళించాయి, 

అందులో నుంచి 500 కోట్ల రూపాయిలు పెట్టి దళితుల కోసం సాగుకు అనువెైన భూమిని కొనుగోలు చేసి పంచాలని, మరో 500 కోట్ల రూపాయలతో కార్పస్‌ ఫండ్‌ నెలకొల్పాలని, ఎస్‌సి, ఎస్‌టి హాస్టళ్ళన్నింటినీ రెసిడెన్షియల్‌ పాఠశాలలుగా మార్చాలని, ఇన్ఫర్మేషన్‌ టెక్నాలజీ రంగానిిస్తున్నట్టుగా దళితవాడలకు కూడా ఇరవెై నాలుగు గంటలూ విద్యుత్తు సరఫరా చేయాలని అందుకుగాను బకాయి నిధులలో నుంచి 100 కోట్లు తీసుకోవచ్చని ఆంధ్రప్రదేశ్‌ దళిత మహాసభ వంటి సంస్థలు డిమాండ్‌ చేస్తున్నాయి. ఇక నుంచి రాష్ట్ర బడ్జెట్లలో ఎస్‌సి, ఎస్‌టి ఉపప్రణాళికలకు, వారి జనాభా దామాషా మేరకు 28000 కోట్ల రూపాయలు కేటాయించి విధిగా వారి అభ్యున్నతికే ఖర్చు చేయాలనీ కోరుతున్నాయి. రాష్ట్ర ప్రభుత్వం శాసనసభ ప్రత్యేక సమావేశాలలో చట్ట రూపు ఇవ్వబోతున్న ముసాయిదాలో ఈ నిర్ణయాలు లేకపోవడం పట్ల నిరసన తెలుపుతున్నాయి.

ఈ డిమాండ్లను పట్టించుకొని అటువంటి వాటికి కార్యరూపమిచ్చినప్పుడే ప్రభుత్వం ప్రత్యేక శ్రద్ధతో జరుపుతున్న శాసనసభ విశేష సమావేశాలకు గాని, తీసుకురాదలచుకున్న చట్టానికి గాని సార్ధకత.దేశంలో అభ్యుదయ చట్టాలనేకం ఉన్నాయి. వాటిల్లో చాలా వరకు ఆచరణకు నోచుకోకుండా ప్రజలకు అక్కరకు రాని చుట్టాలుగానే రుజువు చేసుకుంటున్నాయి. అందుచేతచట్టబద్ధతకల్పించడమే కాకుండా ఆ చట్టాన్ని సమగ్రంగా అమలుకు నోచుకునేలా చేయడం అవసరం. దళితులు,ఆదివాసీల ఉప ప్రణాళికలకు, వారి జనాభా దామాషా మేరకు ప్రణాళికా నిధుల కేటాయింపు జరిగేలా చూసి అవి అందుకోసమే ఖర్చు అయ్యేలా చూడడం అత్యంత ఆవశ్యకం. దళితులు, ఆదివాసీలతో బాటు వెనుకబడిన తరగతుల కోసం కూడా జనాభాలో వారి దామాషాకు అనుగుణంగా ప్రణాళిక నిధుల ను కేటాయించి వారి వికాస అభివృద్ధుల కోసం ఖర్చు చేసినప్పుడే దేశంలో, రాష్ట్రంలో సామాజిక న్యాయం కొంతమేరకైనా అమలులోకి వచ్చినట్టు కాగలదు.ఈ వర్గాల ప్రజల జీవితాలలో వికాసం సాధించకుండా తమది ఆమ్‌ ఆద్మీ పార్టీ అని చెప్పుకునే హక్కు ఏ ఒక్క పార్టీకి ఉండదు. ముఖ్యంగా సంక్షేమానికి తిలోదకాలిచ్చి జాతీయ, అంతర్జాతీయ సంపన్న వర్గాల సేవలో తరించే విధానాలకు పట్టం కడుతున్న యుపిఎ, కాంగ్రెస్‌ ప్రభుత్వాలకు అసలు ఉండదు.

Surya Telugu News Paper Dated: 29/11/2012 

ఉపప్రణాళికః చిత్తశుద్ధి--- TA Pradeep Kumar

December 12, 2012

షెడ్యూల్డ్‌ కులాలు, తెగల అభివృద్ధి కోసం1979వ సంవత్సరంలోనే ఉపప్రణాళికను కేంద్రప్రభు త్వం రూపొందించింది. కాని యస్సీ, యస్టీల అభివృద్ధి కోసం ఏర్పాటు చేసిన సబ్‌ప్లాన్‌ నిధులు, విధులు నిత్యం దారి మళ్ళుతు న్నాయి. సబ్‌ప్లాన్‌ అసలు లక్ష్యం అమలు జరగటం లేదు. దేశంలోనే యస్సీ,యస్టీల కోసం రూ పొందించిన ఉపప్రణాళిక కు చట్టబద్ధత తీసుకొనివ చ్చి న మొదటి రాష్ట్రం ఆంధ్రప్రదేశ్‌ కావడం విశేషం. 1982 నుం డి 2012 ఆర్ధిక సంవత్సరంవరకు 30,990 కోట్ల నిధులు దారిమళ్ళాయనే ఒక అంచనా వుంది. ప్రణాళికా సంఘం మార్గదర్మక సూత్రాల ప్రకారం జనాభా నిష్ప త్తిని బట్టి యస్సీ, యస్టీలకు అందవలసిన నిధులు గత 22 ఏళ్ళుగా దారి మళ్ళు తూనే ఉన్నాయి. 

మొదటినుంచి కాంగ్రెస్‌పార్టీ దళితులు, గిరిజనులను మోస గిస్తూనే వస్తున్నది. ఆంధ్రప్రదేశ్‌ రాష్ట్ర జనాభాలో యస్సీ,యస్టీలు 24 శాతం మం ది ఉన్నారు. 2011- 2012 ఆర్థిక సంవత్సరంలో మన రాష్ట్ర బడ్జెట్‌ 1,45, 000 కోట్లు. అది రేపటి ఆర్థిక సంవత్సరానికి రెట్టింపు కావచ్చు కూడా. అయితే రాష్ట్ర వార్షిక బడ్జెట్‌లోని 25 శాతం నిధులను యస్సీ, యస్టీలకు ఎలా వినియోగిస్తార నేదే ప్రశ్న. యస్సీ, యస్టీలకు సంబంధించిన పథకాల రూపకల్పన సవ్యంగా జరగ కపోతే వారికి కేటాయించిన నిధులు ఎప్పటిలాగే మురిగిపోతాయి. రాష్ట్ర ఉప ముఖ్యమంత్రి దామోదర నరసింహ అధ్యక్ష తన సబ్‌ప్లాన్‌ కమిటీ యస్సీ,యస్టీలపై చేసిన అధ్యయనం ఎట్టకేలకు శాసనసభలో పదేళ్ళ చట్టంగా ఆమోదితమైంది. 

శాసనసభలో ఈ చట్టం ఆమోదం కోసం ముఖ్యమంత్రి కిరణ్‌కుమార్‌ రెడ్డి చేసిన ప్రయత్నం గొప్పది కావచ్చు. కానీ యస్సీ, యస్టీ సబ్‌ప్లాన్‌ అమలు తీరు ఎలా వుం టుందనే ప్రశ్న ప్రజలను వేధిస్తోంది. గడచిన 22 సంవత్సరాలలో దళితులకు సం బంధించిన నిధులు దారి మళ్ళిన తీరు చూస్తూనేవున్నాం. ఇది ఇలా వుంటే బాధ్య తగల మన శాసనసభ్యులు 178 మంది సబ్‌ప్లాన్‌ చట్టం తీసుకొచ్చే సమయంలో గైర్హాజరయ్యారు. కేవలం 116మంది మాత్రమే హాజరయ్యారు. దళితుల నిధుల్ని దొడ్డి దారిన పంది కొక్కుల్లా కాజేసిన పాలకులకు సక్రమంగా చట్టాన్ని అమలుచేసే చిత్తశుద్ధి ఎక్కడిది. ప్రభుత్వం దళిత గిరిజనులను అభివృద్ధి పథంలో ఏమాత్రం నడిపించగలదో వేచి చూడాలి. 

ఆరు దశాబ్దాలలో దళితులు, గిరిజనులు అభివృద్ధి చెందలేదు. రెండు గ్లాసుల పద్దతి, కుల దూషణ, కులం పేరుతో హింస, దళితుల పొలాల్ని, పంటల్ని అగ్రవర్ణ ప్రజలు ఆక్రమించుకోవడం, దేవాలయ దర్శనాలకు దళితులను నిషేధించడం నేటి సమాజంలో మామూలుగానే జరుగు తున్నాయి. కేవలం రిజర్వేషన్‌లు యిచ్చి నూటికి ఒక్కణ్ణి చూపి అభివృద్ధి అంటే యిదే అనే ధోరణిలో ప్రభుత్వం వుంది. అమానుషంగా దళితులపై జరిపిన హింసకు న్యా యం ఎక్కడ దొరుకుతుంది? 2007వ సంవత్సరంలోనే డావై.యస్‌.రాజశేఖర రెడ్డి రాష్ట్ర ముఖ్య మంత్రిగా వున్నప్పుడు దళిత, గిరిజనుల కోసం ప్రత్యేక నోడల్‌ ఏజెన్సీలను ఏర్పాటు చేసి, పొరుగు రాష్ట్రాల్లో యస్సీ, యస్టీల నిధుల వినియో గాన్ని పాటిస్తున్న విధివిధానాల్ని అధ్యయనం చేసేందుకు మన శాసనసభ్యులను పంపారు. 

యస్సీ,యస్టీ నిధులను ఏవిధంగా మన రాష్ట్రంలో వినియోగిస్తున్నారో పర్యవేక్షించేందుకు అపెక్స్‌ కమిటీని కూడా వేశారు. రాష్ట్ర ప్రభుత్వం రెండవసారి పాలనా అధికారాన్ని చేజిక్కించుకొన్న తరు వాత శాసన సభ్యులు యితర రాష్ట్రాల్లో జరిపిన అధ్యయనాన్ని గానీ, అపెక్స్‌ కమిటీ సిఫారసులనుగానీ పట్టించుకొన్న దాఖ లాలు లేవు. దీని ద్వారానే నోడల్‌ ఏజెన్సీ పనితీరు, ప్రభుత్వం అసలు రూపం రాష్ట్రంలోని దళితులకు తెలిసిపోయింది. చట్టం రూపంలో సబ్‌ప్లాన్‌ను రూపొం దించినా దాని పనితీరు మెరుగు పరచాల్సింది మాత్రం ప్రభుత్వం, అధికారులే. యస్సీ, యస్టీల కోసం తయారుచేసిన ఈ బిల్లుకు కాలపరిమితి విధించడం అనేది దళిత గిరిజనులను అన్యాయం చేయడమే. ఉపాధి హామీ, సమాచారహక్కు చట్టం, గృహహింస చట్టంలాంటి అనేక చట్టాలు ఈ పదేళ్ళలో వచ్చినవే. 

వాటికి ఎలాంటి కాలపరిమితి విధించ లేదు. కేవలం దళితుల్లో అవగాహన లేకపోవుట వల్లనే ఇలా చేస్తున్నారు. భవిష్యత్తులో సబ్‌ ప్లాన్‌ రద్దయినా ఆశ్చర్యం లేదు. చట్టానికి కాల పరిమితి విధించడమంటే దళితుల స్వేచ్ఛకు హద్దులు వేసినట్లే. యస్సీ, యస్టీ జనా భా ప్రాతిపదికన వారి ఆర్థిక,విద్య, జీవన ప్రమాణాల మెరుగుదలతో పాటు ఆయా వర్గాల ప్రజలకు భద్రత, సామాజిక హోదా కల్పించడమే ప్రభుత్వం ముఖ్య ఉద్దే శం. ఈ చట్టంద్వారా గొప్ప ఫలాలు సాధించవచ్చు. దళితుల భూములు వారి చేతు ల్లో లేవు. దళితుల్లో 92 శాతం మందికి భూమి లేదు. ప్రభుత్వమే దళితులకు భూమి కొనుగోలు చేసి ఇస్తే దళితులు రైతులు అయిపోయేవారు. 

వ్యవసాయ కూలీలుగా వున్న దళితులు రైతులుగా మారటమే కాదు తమ జీవన ప్రమాణాలు సైతం పెరిగే అవకాశం వుంది. వ్యవసాయ కూలీలుగా ఉన్న యస్సీలకు భూమిపై యాజ మాన్యపు హక్కులు ఏర్పడితే ముందు వారి చేతికి పాస్‌పుస్తకం అందుతుంది. అప్పుడు వారు బ్యాంకుల ద్వారా ఋణం పొందుతారు. అందుకే దళితులకు భూ పంపిణీ కార్యక్రమం అమలు చేయాలి. భూమిహక్కుని యివ్వాలి. యస్సీ, యస్టీలు చనిపోతే సమాధి చేసేందుకు శ్మశానాలు లేవు. ప్రభుత్వం పట్టుదలతో తీసుకొని వచ్చిన ఉపప్రణాళిక చట్టం 2012నందు శ్మశానాల కోసం బడ్జెట్‌ నిధులు కేటాయించాలి. 

ఆంధ్రప్రదేశ్‌ షెడ్యూల్డు కులాలు, తెగల సబ్‌ప్లాన్‌ (ఆర్థిక వనరుల ప్రణాళిక, కేటాయింపులు- వినియోగం) చట్టం 2012 లోని ముఖ్యాంశాలు. 1. సబ్‌ప్లాన్‌ పఠిష్టంగా, పారదర్మకంగా అమలుపరిచేందుకు గాను, అన్ని ప్రభు త్వ శాఖలను పటిష్టపరచాలి. ఆర్థిక శాఖలో సబ్‌ప్లాన్‌ చట్టం కోసం ఒక విభాగాన్ని ఏర్పాటు చేయాలి. 2. యస్సీ,యస్టీలకు, యితర వర్గాల మధ్య ఉన్న అంత రాలను తగ్గించేలా ఆయా వర్గాలకు ప్రత్యక్ష, నాణ్యమయిన లబ్దిని కలిగే పధకాలను తయా రుచేయాలి. 3. యస్సీ,యస్టీలకు వ్యక్తిగతంగా, కుటుంబపరంగా, హాబిటేషన్ల వారీ గా, బడ్జెట్‌ రూపకల్పనకు 6 నెలలముందే అభివృద్ధి కార్యక్రమాలను రూపొందిం చాలి. బాగా వెనుకబడిన యస్సీ, యస్టీ ప్రాంతాలపై దృష్టి వుంచాలి. 

వార్షిక బడ్జె ట్‌ ఆమోదం పొందిన వెంటనే వివిధ శాఖలకు సబ్‌ప్లాన్‌లలో చూపించిన నిధుల ను విడుదల చేయాలి. 4. ఈ చట్టం అమలుకుగాను సాంఘీక, గిరిజన సం క్షేమ శాఖలు నోడల్‌ శాఖలుగా వ్యవహరిస్తాయి. ఆయా శాఖల మంత్రుల అధ్య క్షతన ఉండే కమిటీలు నోడల్‌ ఏజెన్సీలుగా వ్యవహరిస్తాయి. అన్ని ప్రభుత్వ శాఖల సమన్వయంతో ఈ ఏజెన్సీలు సబ్‌ప్లాన్‌ అమలు, పనితీరును పరిశీలించి అభివృద్ధి మండలి ఆమోదానికి పంపుతాయి. జిల్లా కలెక్టర్‌ చైర్మన్లుగా, జిల్లాస్థాయి పర్యవే క్షక కమిటీలు ఏర్పాటు చేస్తారు. ఇవి జిల్లా ప్రణాళిక కమిటీలు అమలును సమీక్షి స్తాయి. 

ఈ చట్టం క్రింద కేటాయించే నిధుల దారి మళ్ళింపు గాని, ఖర్చుచేయని పక్షంలో మురిగిపోయేందుకు గాని అవకాశం ఉండదు. ఈ నిధులను ఖర్చు చేయ డంలో ఉద్దేశపూర్వకంగా నిర్లక్ష్యం వహించే అధికారులపై చట్టరీత్యా చర్యలు తీసు కొంటారు. మంచి పనితీరు కనపరచిన అధికారులకు ప్రోత్సాహకాలిస్తారు. 5. రాష్టమ్రుఖ్యమంత్రి అధ్యక్షతన ఏర్పాటయ్యే యస్సీ,యస్టీ అభివృద్ధి మండలి ఈ చట్టం ద్వారా సంక్రమించే అధికారాలు, విధులను పర్యవేక్షిస్తుంది. ఈ మండలి ఒక సంవత్సరంలో రెండుసార్లు సమావేశం కావాలి. ఈ మండలి ఆమోదం పొం దిన తరువాతే సబ్‌ప్లాన్‌ పథకాల నిధులను గ్రాంట్స్‌ డిమాండ్స్‌లో సబ్‌ప్లాన్‌ కోసం ప్రత్యేక పద్దులలో చూపిస్తారు. 6. అన్ని ప్రభుత్వ శాఖల సమన్వయంతో నోడల్‌ ఏజెన్సీలు సబ్‌ప్లాన్‌ అమలుతీరును పరిశీలించి అభివృద్థి మండలి ఆమోదానిి పంపుతాయి.

అదేవిధంగా ఒక శాఖ నుండి మరో శాఖకు నిధులను బదలాయింపు చేసేందుకు ఎదురయ్యే అవరోధాలను గుర్తించి వాటిని అధిగమించే చర్యలను సిఫారసు చేస్తుంది. నోడల్‌ ఏజెన్సీలకు సహకరించేందుకు గాను ఆయా శాఖల పరిధిలో పరిపాలన,సాంకేతిక సహకార యూనిట్లను ఏర్పాటు చేస్తారు. ప్రతి శాఖలో సబ్‌ప్లాన్‌ సహకార యూనిట్లను ఏర్పాటు చేయాల్సి ఉంటుంది. దళితుల అభ్యున్నతి కోసం చట్టం రూపకల్పన ఎలా వున్నా అమలు తీరు లోప భూయిష్టంగా వుంటే దళిత, గిరిజన, బడుగు,బలహీన వర్గాల ప్రజలకు న్యాయం చేకూరదు. నాణ్యమైన పాలన అందించబడదు. చట్టం పటిష్టంగా వుండాలి. పని తీరు, అమలు గొప్పగా వుండాలి. అప్పుడే ఆశించిన ఫలితాలు కనబడతాయి.

Surya News Paper Dated: 12/12/2012 

ప్రశ్నార్థకమవుతున్న హక్కులు ---గుమ్మడి లక్ష్మినారాయణ

ప్రపంచ దేశాలు ప్రతియేటా డిసెంబర్ 10 న అంతర్జాతీయ మానవ హక్కుల దినోత్సవమును ఆనవాయితీగా నిర్వహిస్తున్నాయి. జాతి, మతం, కులం, భాష, ప్రాంతం మొదలైన వాటికి అతీతంగా అందరూ మానవ హక్కులు అనుభవించాలన్నదే మానవ హక్కుల దినోత్సవం లక్ష్యంగా ఐక్యరాజ్యసమితి 1948 డిసెంబర్ 10న మానవ హక్కుల ప్రకటనను వెలువరించింది. ప్రముఖ నోబెల్ శాంతి బహుమతి గ్రహీత రీన్‌కాసిన్ ప్రమేయంతో 63 ఏళ్ల క్రితం రూపొందిన మానవ హక్కుల ప్రకటన’ మానవులందరూ స్వేచ్ఛ, సమానత్వం, గౌరవం, సమాన హక్కులతో జన్మించారు అని పేర్కొన్నది. ఈపదాలు అంతర్జాతీయ మానవహక్కుల చట్టానికి దోహదం చేశాయి. మానవ హక్కుల దినోత్సవం డిసెంబర్ 10ని పురస్కరించుకొని మానవ హక్కుల రంగంలో విశిష్ట సేవలందించిన వారికిచ్చే నోబెల్ బహుమతులను ఐక్యరాజ్యసమితి ప్రదానం చేయడం విశేషం. ప్రపంచవ్యాప్తంగా మానవ హక్కుల అమలు తీరును పర్యవేక్షిస్తున్న జాతీయ మానవ హక్కుల కమిషన్ (ఎన్‌హెచ్‌ఆర్సీ) కూడా దేశంలోని మానవ హక్కుల విషయంలో ఇంకా సంక్లిష్ట పరిస్థితి తొలగిపోలేదని వ్యాఖ్యానించడం గమనార్హం. ప్రపంచవ్యాప్తంగా కోట్లాది మంది వివక్షకు వ్యతిరేకంగా, బడుగు జీవులైతే దయనీయ స్థితిలోనూ, దైనందిన పోరాటం చేయక తప్పని పరిస్థితి.

భారతదేశం ఒక అభివృద్ధి చెందుతున్న , సర్వసత్తాక, లౌకిక, ప్రజాస్వామ్య రాజ్యం. బ్రిటిష్ పాలన నుంచి విముక్తి అనంతరం స్వాతంత్య్ర భారత రాజ్యాం గం ప్రజలకు ప్రాధమిక హక్కుల్ని ప్రసాదించి మత స్వాతంత్య్ర, దేశంలోపల, వెలుపల సంచరించే స్వేచ్ఛ పౌరుకిచ్చింది. భూమిపై తొలుత ఉద్బవించిన ఆదిమ, గిరిజన జాతులు 70 దేశాల్లో ఐదు వేల తెగలుగా 37 కోట్ల జనాభా ఉందని ఐక్యరాజ్యసమితి గుర్తించింది. ఆదివాసుల వారసత్వ, అటవీ వనరుల, మానవ హక్కులపై 1982, ఆగస్టు 9న జెనీవాలో 26 మంది స్వతంత్ర మానవ హక్కుల నిపుణులతో జరిగిన వర్కింగ్ గ్రూపు సమావేశంలో ఆగస్టు9ని ప్రపంచ ఆదివాసుల దినోత్సవం’ గా ఐక్యరాజ్యసమితి ప్రకటించింది. అంతర్జాతీయంగా ఆదివాసీ ప్రజలు ఎదుర్కొంటున్న సమస్యలపై సర్వవూపతినిధి సభ 1993లో తీర్మానం చేసి, 1994 ముసాయిదా ప్రకటనను వెలువరించింది. ఐక్యరాజ్యసమితి నిర్ణయానికి కట్టుబడి ఏదేశ ప్రభుత్వం ఆదివాసుల హక్కుల దినోత్సవంగా పాటించకపోవడం విచారకరం. మనదేశం కూడా భారత పౌరులుగా ఆదివాసుల రాజ్యాంగపరమైన హక్కులను రక్షించడంలేదు. అభివృద్ధి పేరుతో ప్రభుత్వం సహజవనరులున్న ఆదివాసీ ప్రాంతాల్లోనే ప్రవేశపెడుతున్న పరిక్షిశమలు, ప్రాజెక్టులు, గనుల తవ్వకాలు, హరిత వేట వంటి రక్షణదళాల ఆపరేషన్లు మొదలైనవి చూస్తుంటే ప్రపంచవ్యాప్తంగా మానవ హక్కుల ఉల్లంఘన తీరు తేటతెల్లమవుతుంది.

దళిత, గిరిజన, నిమ్నకులాల ప్రజలు దేశవ్యాప్తంగా అంటరానితనం, తీవ్ర వివక్షను ఎదుర్కొంటున్నారని మానవ హక్కుల బృందాలు, పౌరహక్కుల సంఘాలు తరచూ ఆరోపిస్తున్నాయి. ఎస్సీ, ఎస్టీల సంక్షేమానికి ప్రత్యేకమైన చట్టాలున్నప్పటికే కనీస హక్కులను కూడా కాపాడుకోలేక ఆత్మరక్షణ వలయంలో చిక్కుకుంటున్నారు. జాతీయ మానవ హక్కుల సంఘానికి వస్తున్న ఫిర్యాదుల్లో 35 శాతం పోలీసులకు వ్యతిరేకమైనవని నిర్ధారించింది. మనదేశంలో ఎస్సీ, ఎస్టీలు కోల్పోతున్న హక్కుల వివరాలను ఈఏడాది జరిగిన మానవ హక్కుల సార్వజనీన కాలిక సమీక్షా సమావేశంలో చైర్మన్ కె.జి. బాలకృష్ణన్ నేతృత్వంలోని కమిటీ నివేదిక సమర్పించింది. ఇందులో జైళ్ళలో పరిమితి దాటడంతో అవి వ్యాధుల నిలయంగా మారాయి. చికిత్సలు అధ్వాన్నంగా ఉన్నాయి. 67శాతం మంది విచారణ ఖైదీలే కావడంతో కస్టడీ న్యాయం పెద్ద సమస్యగా మారింది. నిరుపేదలు సత్వర బెయిల్ పొందలేకపోతున్నారు. గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో ప్రజా పంపిణీ వ్యవస్థ, పాఠశాలల్లో మధ్యాహ్న భోజన పథకం కూడా పౌష్టికాహార లోపాన్ని అరికట్టలేకపోతున్నది. జాతీయగ్రామీణ ఉపాధి, హామీ పథకం కింద 5.5 కోట్ల మందికి ప్రభుత్వం పని కల్పిస్తున్నా, ఈ పథకం ద్వారా కోట్ల రూపాయల నిధులు ఖర్చు చేస్తున్నప్పటికీ, వారికి దీర్ఘకాలిక ఉపాధిని సృష్టించలేకపోతున్నది. 

గ్రామీణ ప్రాంతాలలో విద్యనాణ్యత తగ్గిపోయి అక్ష్యరాస్యత అట్టడుగుస్థాయిలో ఉన్నది. మౌలిక సదుపాయాల కల్పన అరకొరగా ఉన్నది. దేశంలోని 600 జిల్లాలకు గాను రెండు వందల జిల్లాలో వామపక్ష తీవ్రవాదం విస్తరించి ఉండగా, ప్రభుత్వం 60 జిల్లాలనే పేర్కొన్నది. అలాగైనా కనీసం 12కోట్ల మందిపై నక్సలిజం ప్రభావం ఉంది. కనుక ప్రభుత్వ కార్యక్షికమాలు ముందుకు సాగక హక్కుల ఉల్లంఘన పెరుగుతున్నదని పేర్కొన్నది. 

ఐక్యరాజ్యసమితి ఆధ్వర్యంలో 2011 నవంబర్ 28 - డిసెంబర్ 9 వరకు దక్షిణావూఫికాలోని దర్భన్‌లో జరిగిన వాతావరణ సదస్సులో భూగోళాన్ని రక్షించగల కొత్త గ్రీన్ ఎకానమీ’ ప్రణాళికను రూపొందించారు. ఇందుకు రెడిప్లస్ (అడవుల నరికివేత, అడవుల వినాశనం వల్ల కలిగి ఉప ద్రవాల తగ్గింపు) విధానమును ఒప్పందం చేసి కర్బనాన్ని పీల్చుకునేందుకు గాను కొత్త తోటలను, ప్రత్యామ్నాయ అడవులను పెంచడానికి గాను వర్ధమాన దేశాలు తీర్మానించాయి. అంటే ఆదివాసుల సాగుభూమిని లాక్కుని నిర్వాసితులను చేయడం, వారి హక్కులను హరించడమే కదా! 

అనాదిగా సాగుచేసే ఆదివాసీల అటవీ భూములకు హక్కులు కల్పించేందుకు యూపీఏ ప్రభుత్వం ‘సామూహిక అటవీ హక్కుల గుర్తింపు చట్టం-2006 ను 2007 నుంచి అమలు చేస్తున్నప్పటికీ కేవలం 8 లక్షల హెక్టార్ల భూములకే హక్కు పత్రాలు పంపిణీ చేసింది. ఆది కూడా రాజ్యాంగంలో గిరిజనుల వారసత్వ జీవనానికి సంబంధించిన 5 వ షెడ్యూల్‌లోని అధికరణలు- 19,23,29, 330, 332, 334, 335, 338, 339 అమలు అరకొరగా ఉన్నది. గిరిజన రక్షణ చట్టాలు- భూ బదలాయింపు నిషేధ చట్టం (1/70), పంచాయితీరాజ్ విస్తణాధికారుల చట్టం (ఫెసా-1996) రూపొందిన పాలకవర్గాలే వాటిని ఉల్లంఘించడం శోచనీయం. పోలవరంలో నిర్మిస్తున్న ఇందిరాసాగర్ ప్రాజెక్టు వల్ల ఆంధ్ర, ఛత్తీస్‌గఢ్, ఒడిషా రాష్ట్రాల్లోని 306 గ్రామా ల ముంపుతో రెండున్నర లక్షల మంది బడుగులే నిర్వాసితులవుతున్నారు. ప్రాజెక్టు డిజైన్ భారీగా ఉండకుండా మార్పు చేస్తే వీరు వారసత్వ వనరుల, జీవన హక్కులను కోల్పోయే ప్రమాదం తప్పుతుంది.

దేశంలోని దళిత, గిరిజనులు సమాజంలో ఆత్మగౌరవంతో జీవించాలనే లక్ష్యంతోనే ఎస్సీ, ఎస్టీ అత్యాచార నిరోధక చట్టం-1989, 1995ను ప్రభుత్వం రూపొందించింది. చట్టం ఏర్పడి ఇరవై మూడేళ్లు గడిచినా వేధింపులు, వివక్ష తగ్గకపోగా అత్యాచారాల సంఖ్య 3, 945 కేసులతో (2009 వరకు) మన రాష్ట్రం మూడవ స్థానంలో ఉన్నది. స్వాతంత్య్రం వచ్చి ఆరు దశాబ్దాలైనా ఆదివాసీలు, దళితులపై అత్యాచారాలు, మారణకాండలు జరగని రోజులేదు. ఆదివాసీల అస్తిత్వం ఏమిటని ఆలోచిస్తే ఒక బాసగూడ, చింతల్నార్‌లో మారణకాండ, వాచతి, కాందహాల్, భల్లూగూడ, వాకపల్లిలో ఆదివాసీ మహిళలపై జరిగిన అత్యాచారాలు గుర్తు కు వస్తాయి. దళితుల సంక్షేమంపై ప్రభు త్వ చిత్తశుద్ధి పరిశీలిస్తే - చండూరు, కారంచేడు, లక్షింపేట సంఘటనలు గుర్తుకు వస్తాయి. ఇలాంటి సందర్భాలే ప్రభుత్వ పాలనా విధానాలను, మానవ హక్కులను వెక్కిరిస్తున్నాయి. ఇప్పటికైనా రాజకీయ, విద్య, ఉపాధి ఉద్యోగ రంగంలో జనాభా దామాషా ప్రకారం తగిన ప్రాతినిధ్యం లభించేలా బడుగులు సామాజిక న్యాయం కోసం పోరాడడమే శరణ్యం.

-గుమ్మడి లక్ష్మినారాయణ

ఆదివాసీ రచయితల సంఘం ప్రధాన కార్యదర్శి

(డిసెంబర్ 10, ప్రపంచ మానవ హక్కుల దినం

Namasete Telangana News Paper Dated: 10/12/2012 

డిసెంబర్ 9, ఒక నిజం-- Sampadakiyam

ఆర్ట్స్ కాలేజీ ముందర ఒక గాయపడిన చెట్టుంది! ఆ చెట్టుకు వందనం. సంతోష్ శవం వేలాడిన చెట్టు. జీవంతో తొణికిసలాడుతూ ఉన్న సంతోష్‌తో చివరి తెలంగాణ ముచ్చట్లు పంచుకున్న చెట్టు. సంతోష్ చివరి కోరికా, ఏమాత్రం మార్మికం కాని బహిరంగ ఆలాపనా ఆ చెట్టుకు తెలుసు. పచ్చదనం మాత్రమే ప్రపంచానికి పంచే ఆ చెట్టు సంతోష్ చివరి జీవునం తన్నుకులాడినప్పు డు మోడువారినట్టు విలవిలలాడినట్టున్నది. ఆ చెట్టు మూడేండ్ల కిందట సఫలమ యి విఫలమయిన కలను గన్న చెట్టు. యవ్వన తేజంతో వెలిగిన ఆర్ట్స్ కాలేజీ వైభవాన్ని, పోరాట సంప్రదాయాన్ని కళ్లు తెరుచుకుని చూసిన చెట్టు. అదొక సాఫల్యాన్ని కళ్లు విప్పార్చుకొని పత్రసతతంగా సయ్యాటలాడి వీక్షించింది. కొమ్మల తలలూపుతూ ‘కదనాన శత్రువుల కుత్తుకలు తెగటార్చ’ ఆకుల బాకులు దూసి ఇదీ తెలంగాణ అని విద్యార్థి వీరుల గానాలను విన్నది. గాలికి నృత్యం చేసింది. సంబురం అంబరమంటిన ఆ డిసెంబర్ 9 అర్ధరాత్రీ, అపరాత్రీ తెల్లవారిందాకా ఊగితూగిన తెలంగాణవాదులతో కత్తుకలిపింది. కదం కలిపింది. పదం కలిపింది. ఆ చెట్టు ఇంకా కలగంటున్నది. డిసెంబర్ 9 నిజమే. అది ఆరు దశాబ్దాల దుఃఖ సమువూదపు చివరి ఒడ్డు. అంతంలేని బాధల గాధల పల్లవుల చివరి చరణం. ఆ రాత్రి. ఎంతకీ తెల్లారని రాత్రి. మూడేండ్ల తర్వాత కూడా కలలోలా? మెలకువలాగా సందిగ్ధం లాగా సంధిలాగా.. జ్వరపీడనలాగా. ప్రేలాపనలాగా, ఆలాపనలాగా, ఆర్సిపెట్టిన దద్దరిల్లి ప్రతిధ్వనించిన ఆర్ట్స్ కాలేజీ ఏకశిలా స్తంభాలలో పరివ్యాపించిన కేకలాగా.. తెలంగాణ వచ్చింది. మున్నూటా అరవై తొమ్మిది మంది త్యాగాల మునుమే కదా! వెయ్యిమంది బలిదానాల తెగువే కదా! తెలంగాణ, తెలంగాణ.. గుండె గుండె కూ వ్యాపించింది తెలంగాణ. మనం గెలిచాం.. ఆడుదాం ధూలా. నెగళ్లు ఎగసిన ఆర్ట్స్ కాలేజీ. డిసెంబర్ రాత్రి చలికి వేడి పుట్టించిన ఆకాశమెత్తు ఎగిసిన నినాదాలు. దిక్కులు పిక్కటిల్లే చివరి నినాదం. 

గెలుపూ మనదే. విజయహాసమూ మనదే. జై తెలంగాణ. చెట్టు సంబరపడింది. చెట్టు కొంచెం క్షోభపడింది. తరతరాల దుక్కం వెక్కిళ్లలోకి అంతమైంది. కానీ, కానీ, కానీ... మూడేండ్ల తర్వాత ఒకానొక విషాద రాత్రి. కేరింతలు కొట్టిన యవ్వనం. డస్సిపోయి, భంగపడి చెట్టుదగ్గర నిలబడింది. తెలంగాణ ఇంకా తెల్లారలేదు. ఇస్ రాత్‌కా సుభా నహీఁ. విసిగిపోయాను ఈ ప్రపంచం మీద, రాజకీయాల మీద.. చివరికి ప్రజాస్వామ్యం మీదా నాలుక మడిచిన ప్రజాస్వామ్య సౌధాల మీద. చివరికి జీవితంమీదా రోసిపోయిన వాడు నిలబడ్డప్పుడు దుక్కాన్నీ, నవ్వునీ, సంబురాన్నీ, విషాదాన్నీ ఏకకాలంలో అనుభవించి న ఆ చెట్టు గజగజా వణికింది. పత్రహరితంలా పరుచుకోవాల్సిన యవ్వనం, పండు వెన్నెలై వికసించాల్సిన యవ్వనం, పండిత, సిద్ధాంత చర్చల్లో పరిఢవిల్లాల్సిన యవ్వ నం, ప్రేమలో వికసించే విద్యుత్తేజం కావాల్సిన యవ్వనం నిండురూపంతో తనముందు నిలబడి తల్లడిల్లినప్పుడు ఆ చెట్టు భయంతోనూ, భీతితోనూ మూర్ఛనలు పోయింది. రాజకీయమా! ఏమి శెరపెట్టినవ్ ఈ తెలంగాణ బిడ్డలకు. 

మ్రాన్పడిపోయింది చెట్టు. ఉరితాడు వేస్తున్నప్పుడు బిగుసుకుపోయింది. శవమై వేలాడినప్పుడు కన్నీటి చుక్కలు విడిచి మ్రాన్పడిపోయింది చెట్టు. ఆ చెట్టు ఇప్పుడు మౌన సాక్షి. ఆ చెట్టు ఇప్పుడు ఘనీభవించిన నిశ్శబ్ద సంకేతం. ఆ చెట్టు ఇప్పుడు పిట్ట పీచుమనని నీరవ నిశబ్దంలోకి జారుకున్నది. ఆ చెట్టుకు వందనం. సంతోష్ కూ, అతని తెల్లారని కలకూ వందనం. ఆ కల తెల్లారాల్సి ఉన్నది. ఆ కల సాకారం అయ్యే తీరవలసి ఉన్నది. అది తెలంగాణ. డిసెంబర్ 9 నిజమే. అది వర్తమానంలో దశాబ్దాల పేదనలకు ఒక ఊరట. రెక్కవిప్పి గర్జించిన ఆత్మగౌరవ విజయ చిహ్నం డిసెంబర్ 9. ఆ డిసెంబర్ విని ఆవాహన చేసుకోవడమే చెట్టు సందేశం. ఆ చెట్టే మన ప్రాణం. ప్రాణమై వికసించడమే. నిరాశ నుంచీ, నీరసాల నుంచీ, అచేతన నుంచి, నిశ్శబ్దాలను బద్దలుకొట్టడమే చెట్టు జీవనసారం. యస్. డిసెంబర్ 9 ఒక స్ఫూర్తి. ఒక ఆలంబన. ఒక పోరాటం. గెలిచిన రోజు. కేసీఆర్ ఆస్పవూతిలో మరణపు మెట్ల ముందు దీక్షలో ఉన్నాడు. తెలంగాణ భగ్గున మండింది. అంటుకున్నది తెలంగాణ. విద్యార్థులు గర్జించారు. ఆర్ట్స్ కాలేజీ ముందు లేచిన గుడారాల్లో విప్లవాలకు కలలు నేర్పారు. కత్తులకు కోలాటం నేర్పింది తెలంగాణ ఎత్తిన జెండా. ఆర్ట్స్ కాలేజీ నిద్రపోలేదు. అవును ముట్టడిస్తాం అసెంబ్లీని. ఎంతకైతె గంతకాయె. మాకు తెలంగాణ కావాలె. ముట్టడిస్తాం మీ సౌధాలను. డిసెంబర్ 9 ఒక కల విడుదలయింది. ఒక రాత్రి ఇంకా తెల్లారనేలేదు.

‘డూ నాట్ డై’కృషాంక్, తలపగిలిన భాస్కర్ ఢిల్లీలో ఉన్నట్టున్నారు. తల్లిచెట్టుకు దూరంగా. ఆర్ట్స్ కాలేజీ బోసిపోయి ఉన్నది. నిన్న కూడా ఇక్కడ సభ జరిగింది. చెట్టు తలూపి ఉంటుంది. మౌనంగా చూసి ఉంటుంది. అది సంతోష్ దుక్కంలో మునిగిపోయి ఉంటుంది. ఢిల్లీ తోలుబొమ్మలాటల కేంద్రం. అదొక ఆత్మలేని సిమెంటు తాపడం చేసిన నగరం. జర్రున జారే రోడ్ల మీద ప్రవహిస్తున్న తెలంగాణ యవ్వనం. జాడ తప్పి జంతర్ మంతర్ ముందర. అవును మేం ముట్టడిస్తాం. దేన్ని. ఆర్ట్స్ కాలేజీ బోసిపోయి ఉన్నది. మూడేండ్ల కిందటి సంబురాలు లేవు. ఢిల్లీ గేట్ల ముందర ఆట. గారడి ఆటలకు గుండెలు తెరుచుకోవు. శాస్త్రి భవన్ చెట్టుకు వేలాడిన యాదిడ్డి. ఢిల్లీకి కూడా అంటిన తెలంగాణ నెత్తుటి చారిక. టెన్ జనపథ్ లో మరుగున పడిన త్యాగాల కలలను కూడా గుర్తించదు. సాఫల్యాలనూ వైఫల్యం చేసే గారడి విద్యలు తెలిసినవారు మూగిన ప్రాంతాలు మన నిషేధిత ప్రాంతాలు.

చివరికిలా మిగిలామా? యూటూ.... వీధులు ఎదురు చూస్తున్న వేళ. అసెంబ్లీ భవనాలు ముట్టడి కోసం ఇనుప కంచెలు కట్టుకుంటున్న వేళ. ఉవ్వెత్తున ఎగసే అలల కోసం ట్యాంక్‌బండూ, నెక్లెస్‌రోడ్డూ ఎదురుచూస్తున్న వేళ జంతర్‌మంతర్ దగ్గర దిగాలు పడ్తున్న యవ్వనం. ఆర్ట్స్ కాలేజీ ఢిల్లీకి తరలిపోతున్నప్పుడు, ఆర్ట్స్ కాలేజీ ఆత్మలను కోల్పోతున్నప్పుడు, ఆర్ట్స్ కాలేజీ అపవూభంశపు పోకడలు పోతున్నప్పుడు, ఆర్ట్స్ కాలేజీ ముందరి ఆ చెట్టు విలవిలలాడింది. తండ్లాడింది. బిడ్డలారా! గొంతు గద్గదమై ఏ మాటా చెప్పలేకపోయింది చెట్టు. బతుకు ఇక్కడే. చావు ఇక్కడే. బాతఖానీ క్లబ్బుల్లో ప్రవహించే అబద్ధాల సాలెగూడుల్లోకి వెళ్లకండి వీరులారా! విద్యార్థులారా! సంతోష్ మీద ఆన.. మీ కోసం ఆర్ట్స్ కాలేజీ ముందరి మైదానం ఎదురుచూస్తున్నది. సబ్బండ వర్ణాలు, సబ్బండ జాక్‌లు ఒక్కటై, ఒక్క పొలికేక పెట్టి.. అయ్యో! నిజమే ఉద్యమం ‘ఇన్నోసెన్స్’ను కోరుకుంటుంది. త్యాగనిరతిని కోరుకుంటుంది. ఉద్యమం ఐచ్ఛికతనూ, అంకితభావాన్ని, స్వీయ ప్రయోజన రాహిత్యాన్ని కోరుకుంటుంది. ఏవవి. మిత్రులారా! పోగొట్టుకున్నాం మనం. 

కానీ పొందడానికి ఏమీ లేదు. ఇంకా మూడేండ్ల కిందటి డిసెంబర్ అతి పొడవైన ఆ రాత్రి తెల్లరనే లేదు. నిజమే. స్వార్థం శిరస్సు గండ్రగొడ్డలితో నరకగలిగిన వాడే నేటి హీరో... తెలంగాణ పిలుస్తున్నది. నిజమే ఢిల్లీల లేదు పరిష్కారం. నిజమే గల్లీలనే ఉన్నది. జీనాహైఁతో మర్‌నా సీఖో కదమ్ కదమ్ పర్ లడ్‌నా సీఖో.. తెలంగాణ వచ్చింది. దాన్ని కాపాడుకోవడమే. ఒక కల సాకారమైంది. దాన్ని అనుభవించి పలవరించడమే. పట్టిన పట్టు సడలకపోవడమే. తోలుబొమ్మలాటల్లో చిక్కుపడిన దారపు కండె ఉద్యమం.

ఈంట్‌కా జవాబ్ పత్థర్‌సే...

ప్రతీకారం కోరుతున్నది తెలంగాణ. వర్నిలో ఆంధ్రులు తెలంగాణ పిల్లలను కొట్టారు. తెలుసా! రెండు ఇటుకల మధ్య తల ఇరికించి ఇప్పుడనరా! సమైక్యాంధ్ర జిందాబాద్ అని హింసించిన వాడి చిరునామా నిజామాబాద్. పాలమూరు విశ్వవిద్యాలయంలో పోలీసులు, షర్మిల సేన నెత్తురు కళ్ల చూశారు. జై తెలంగాణ అన్నందుకు విద్యార్థులకు బహుమానం. భైంసాలో ఇల్లిల్లు తిరిగీ కొట్టారు పోలీసులు. మాలల తిరుగుబాటు. మన్నాల తిరుగుబాటు. చంద్రబాబూ తెలంగాణపై తేల్చమన్నందుకు లాఠీల కరాళనృత్యం. ప్రపంచం సజావుగా ఉన్నది. కవి తీవ్ర అభినివేశంతో మరో కవిత రాసుకుంటున్నాడు. సంకలనం కొత్తదొకటి తయారవుతున్నది. ఇప్పుడిది సందర్భం. పాటగాడు కొత్త క్యాసెట్ కోసం రికార్డింగ్ థియేటర్ గుమ్మం ముందు నిలుచున్నాడు. వీర విద్యార్థి ఒకడు నియోజకవర్గం ముందు తలదూర్చుకుని నిలుచున్నాడు. యువసేన తెలంగాణ క్రికెట్ ఆటాడుతున్నది. ఇందిరాపార్క్ ముందు పదమూడోసారి ధర్నాలో ప్రసంగిస్తున్నడు ఒక నాయకుడు తెలంగాణపై ఏమి చేయాలన్న మీమాంసలో సదస్సు జరుగుతున్నది. వేదికలు పునరుక్తి దోషాలతో తడబడ్తున్నవి.

టీవీ చర్చలో పదహారోసారి. తెలంగాణను రోషంతో వీరరసంతో నూటా ఒక్కటో సారి అదే భాషతో పలికిస్తున్నడు విశ్లేషకుడు. చంద్రబాబు కు, షర్మిలకు, కిరణ్‌కుమార్‌డ్డికీ తెలంగాణ మీద అప్రకటిత ప్రేమ కలిగినందు వల్ల వారు ఊరూరా పొరుకపోడుగా పదఘట్టనలతో ఊదరగొడ్తున్నారు. ఢిల్లీకెళ్లిన చైతన్యం.. చెట్టు ప్రాణవాయువు నింపుకుని రాయి విసిరి రక్తమోడుతున్నది. పల్లెబాటలు బారులు తీరుతున్నవి పతాకాలు. కూద్ ఖేల్.. మస్తీ మజా.. జంప్ జిలానీలు అగ్గడ్‌బగ్గడ్ ఆగమాగంగ దుంకుతున్నరు. తరాజులో న్యాయంవేపు ఆశగా చూస్తున్నదొక బిచ్చగత్తె. ఎఫ్‌డీఐల్లో విప్లవాన్ని కలగంటున్నడు కురువృద్ధుడైన మన్‌మోహన్‌సింగ్. ప్రపంచం సజావుగానే ఉన్నది.

వర్నిలో గాయపడిన పిల్లగాని పెయ్యి సలుపుతున్నది. అతనికి లోలోన ఆక్రమించుకున్న కలకూడా సలుపుతున్నది. లగడపాటి మళ్లీ మాట్లాడాడు తీవ్ర విద్వేషంతో. యూనివర్సీటీకి రా దమ్ముంటే అని విద్యార్థి నాయకుడొకరు సవాల్ చేశాడు. అతను ఆర్ట్స్ కాలేజీని మూతేయమని చెప్పినవాడు. రాడు. లగడపాటిని వెతకాల్సిన పనిలేదు. కానీ వెతుకులాటలేని వ్యథల జీవితంలో ‘డూ నాట్ డై’... నిజమే. దిమ్మెలుండవు. జెండాలుండవు. ఫ్లెక్సీలు తగులబడుతవి. డిసెంబర్ 9 ఒక సఫలమైన కల. డిసెంబర్ 9 ఒక ఆకాంక్షకు అర్థవంతమైన ముగింపు. తెలంగాణ దానిచుట్టూ బరిగీసి నిలబడి ఉన్నది. రక్షించుకుందాం డిసెంబర్ 9ని.. అది మన తెల్లారని రాత్రి. కనుప్పలల్లో దాగున్న విజయం. ఖబడ్దార్ డిసెంబర్ 9 నిజం. అఖిలపక్షా లు, అడ్డగోలు ప్రకటనలు ఇంకానా ఇక చెల్లవు. రగులుకుంటున్నది రగల్ జెండా. తెలంగాణ డిసెంబర్ 9ని కీర్తిస్తున్నది. ఆవాహన చేసుకుంటున్నది. నమ్ముతున్నది.. ఆర్ట్స్ కాలేజీలో మూడేండ్ల కింద ప్రారంభమైన సంబరాలు.. అతి పొడవైన ఈ రాత్రి నుంచి వేకువ కోసం ఎదురు చూస్తున్నది.. రగులుకుంటున్నది. ఎర్రటి పొద్దు. అవును తెల్లవారక మానదు. తెలంగాణ రాక మానదు. ఇంటి వాకిట్లో నిలబడి ఉన్నడు శ్రీకాంతచారి నిలువెత్తు మంటల్లో.. ఇక తప్పదు. అడ్డంపడ్డ వారి చీకటి కొట్టాలకు నిప్పంటక మానదు. మళ్లీ పాడతాం అదేపాట.. ఆ చెట్టుకు మొక్కి.. చెట్టు ఆకుల బాకులు దూసేదాక.. ఈ రాత్రి తెల్లారే దాకా.. చెట్టు మీద ఆన.. జై తెలంగాణ.

-అల్లం నారాయ

Andhra Jyothi News Paper Dated: 9/12/2012 

అందరికి ఆదర్శం హైదరాబాద్ అంబేద్కర్ ---బి. విశ్వనాథం

కా ర్యసాధకులకు ధైర్యముండాలి. తాము సాధించాలనుకున్న విషయాల పట్ల చిత్తశుద్ధి, సఫలం చేయాలనే పట్టుదల, దానికి తగ్గట్టుగా కార్యాచరణ ఉండాలి. అటువంటి వాళ్ళనే విజయం వరిస్తుంది. అనుకున్నది సాధించగలుగుతారు. అటువంటి ఉక్కు మనిషి, తెలంగాణవాడు, హైదరాబాద్ ముద్దుబిడ్డ ‘రావ్ సాహెబ్’ బి.ఎస్ వెంకవూటావు కావడం గర్వించదగ్గ విషయం. బత్తుల సాయన్న వెంకవూటావు సరిగ్గా 1900 డిసెంబర్ 11న సికింవూదాబాద్‌లోని న్యూబోయిగూడలో సాయన్న, ముత్తమ్మ కొడుకుగా జన్మించారు. వెంకవూటావు ఎనిమిదవ తరగతి వరకు చదివినప్పటికీ, ఆయన సొంత ప్రతిభతో నిజాం ప్రభుత్వంలో విద్యాశాఖా మంత్రిగా పనిచేశారంటే ఆయన ప్రతిభను అర్థం చేసుకోవచ్చు.

బి.ఎస్. వెంకవూటావు మొదటి ప్రపంచ యుద్ధ సమయంలో బతుకు దెరువుకోసం పూనా వెళ్ళి అక్కడ శిల్పిగా పనిచేశారు. యుద్ధానంతరం హైదరాబాద్ తిరిగివచ్చి నిజాం ప్రభుత్వంలో సివిల్ ఇంజనీరింగ్ విభాగంలో చేరి నిజాంసాగర్ ప్రాజెక్టులో అసిస్టెంట్ రిక్రూట్‌మెంట్ ఆఫీసర్‌గా చేరారు. దళితుల సమస్యలపై పోరాటం సాగించడానికి ఉద్యోగం అడ్డురావడంతో రాజీనామా చేసి సివిల్ కాంట్రాక్టరుగా మారారు. హైదరాబాద్‌లోని మాదరి భాగ్యడ్డి వర్మ, మహారాష్ట్రతో సహా దేశంలో అంటరాని కులాల తరఫున పోరాడుతున్న డాక్టర్ బాబా సాహెబ్ అంబేద్కర్ స్ఫూర్తితో హైదరాబాద్ రాష్ట్రంలో కుల వివక్షకు వ్యతిరేకంగా నిరంతర పోరాటం సల్పిన మేధావి బి.ఎస్. వెంకవూటావు. కులవివక్షకు వ్యతిరేకంగా ఉద్యమించడమే కాకుండా అప్పటి పరిస్థితుల్లో ప్రజల బతుకుల్లో వెలుగు నింపడానికి తన వద్ద ఉన్న అన్ని శక్తులను ఒడ్డి పోరాడిన సమరశీలి. మేధాసంపత్తి,సామాజిక ఉద్యమాల ద్వారా ప్రభుత్వాన్ని ఒప్పించడం, దళితులను ఆదుకొని ఆత్మస్థైర్యాన్ని పెంచేవారు.

నిజాం ప్రభుత్వంపై ఒత్తిడి తెచ్చి జోగిని వ్యవస్థను నిషేధించేటట్టు వెంకవూటావు చేయగలిగారు. హైదరాబాద్ రాష్ట్రంలో అనేకమంది నాయకులతో కలి సి ఎన్నో సంఘాలను స్థాపించారు. మరెన్నో సంఘాలతో కలిసి పనిచేశారు. అందులో అది హిందూ సోషల్ సర్వీస్ లీగ్, స్వస్తదళ్ యువజన సంఘం, హైదరాబాద్ దళిత జాతి సంఘం, అరుంధతీయ యువజన సంఘం ముఖ్యమైనవి. వీటన్నింటిని బాబాసాహెబ్ అంబేద్కర్ నాయకత్వంలోని ఆల్ ఇండియా షెడ్యూల్డ్ క్వాస్ట్ ఫెడరేషన్‌లో విలీనం చేశారు.

బొంబాయి మహర్ సదస్సుకు 1936 మే 30న అధ్యక్షత వహించిన అరుదైన గౌరవం వెంకవూటావుకు దక్కింది. దేశ వ్యాప్తంగా పదివేలమంది దళితులు ఈ సభకు హజరయ్యారు. ఇందులో ముస్లిం, సిక్కు ప్రతినిధులు కూడా పాల్గొనడం విశేషం. డాక్టర్ బి.ఆర్. అంబేద్కర్ స్వయంగా దాదర్ రైల్వేస్టేషన్‌కు వచ్చి స్వాగతం పలికి రైల్వేస్టేషన్ నుంచి ఆయనను ఏనుగు అంబారిపై తీసుకెళ్ళారు. ఆసభలో బి.ఎస్. వెంకవూటావు ఉర్దూలో చేసిన ప్రసంగం ఎంతో మందిని ఆకట్టుకున్నది. 

సభలోనే బి.ఎస్. వెంకవూటావును ‘హైదరాబాద్ అంబేద్కర్’గా కొనియాడారు. హైదరాబాద్ రాష్ట్రంలో దళిత ఉద్యమానికి మూల పురుషుడిగా భావిస్తున్న భాగ్యడ్డి వర్మ ఆయన స్థాపించిన ‘ఆది హిందూ సోషల్ సర్వీస్ లీగ్’ తరఫున బి.ఎన్. వెంకవూటావుకు ‘వీరరత్న’ బిరుదును’ ఇచ్చి సత్కరించారు. నిజాం ప్రభుత్వం ఆయనను ఖుస్రూ-ఎ- దక్కన్ అనే అరుదైన బిరుదులతో సన్మానించింది.అంబేద్కర్‌లాగానే బి.ఎస్. వెంకవూటావు కూడా దళితుల విద్యపైన అమితమైన శ్రద్ధ కనబరిచారు. బి.ఎస్. వెంకవూటావు నిజాం ప్రభుత్వాన్ని ఒప్పించి హాస్టల్‌ను స్థాపించారు. 1947లో లాయక్ అలీ మంత్రివర్గంలో చేరి విద్యాశాఖ మంత్రిగా బాధ్యతలను నిర్వహించారు. ఆనాడే ఒక కోటి రూపాయలను దళితుల విద్యకు ప్రభుత్వం చేత కేటాయింపజేశారు. అందులో నుంచే ఔరంగాబాద్‌లో డాక్టర్ బి.ఆర్ అంబేద్కర్ స్థాపించిన మరాట్వాడా విశ్వవిద్యాలయానికి పన్నెండు లక్షల రూపాయల ఆర్థిక సహయాన్ని అందచేశారు. స్థలాన్ని కూడా నిజాం ప్రభుత్వం చేత వెంకవూటావు ఇప్పించారు.

దళితుల సమస్యల పరిష్కారం కోసం రాజకీయ అధికారంలో భాగం కావడం ముఖ్యమని భావించారు. ఆక్రమంలోనే 1937లో కంటోన్మెంట్ బోర్డు సభ్యునిగా ఎన్నికయ్యారు. ఆయన పోరాటం వల్ల హైదరాబాద్ శాసనసభలో అయిదు స్థానాలను నిజాం ప్రభుత్వం షెడ్యూల్డ్ కులాలకు రిజర్వు చేసింది. హిందూ మతోన్మాదానికి వ్యతిరేకంగా పోరాడారు. శత్రువు ఎవరో తెలుసుకొని, దానిని ఎదుర్కొవడానికి స్నేహం ఎవరితో చేయాలో తెలిసిన గొప్ప వ్యక్తి. దానివల్ల ఆయన రాజకీయాల్లో ఉన్న తక్కువ కాలంలో దళితుల సంక్షేమానికి ఉపయోగించగలిగారు. హైదరాబాద్‌లో జరిగిన భారత సైన్యం మిలటరీ యాక్షన్‌లో గృహ నిర్బంధాని కి గురయ్యారు. ఆ తర్వాత మళ్లీ 1951లో ఇండిపెండెంట్‌గా రాజ్యసభకు ఎన్నికయ్యారు. బి.ఎస్. వెంకవూటావులో అన్నింటికి మించిన లక్షణం స్వార్థంలేని వ్యక్తిత్వం.

ప్రస్తుతం న్యూబోయిగూడలోని కీస్ బ్లాక్స్ ఇళ్ళ నిర్మాణానికి ఆయనే కృషి చేశారు. అల్వాల్ సమీపంలో తన స్థలాలను పేదలకు విరాళంగా ఇచ్చారు. ప్రస్తుతం దానిని ‘వెంకటాపురం’గా పిలుస్తున్నారు. ఆయనకు స్వంతంగా 12 భవనాలు ఉండేవి. అయితే నిజాం ప్రభుత్వం లో విద్యాశాఖమంవూతిగా ఉన్న సమయంలో షెడ్యూల్డ్ కులాల విద్యార్థులకు స్కాలర్‌షిప్‌లు ఇవ్వడానికి ప్రభుత్వ ఖజానాలో డబ్బులు లేకుంటే నిజాం అనుమతితో తన సొంత ఇళ్ళనన్నింటిని కుదువబెట్టి డబ్బు తెచ్చారు.

ఆయన 1953 నవంబర్ 4వ తేదీన ఆయన స్వర్గస్థులయ్యారు. బి.ఎస్. వెంకవూటావు జీవితం, ఉద్యమం, విజయాలు నేటి దళిత ఉద్యమానికి, నాయకులకు, కార్యకర్తలకు ఒక పాఠం. లక్షలాది మంది దళిత ఉద్యోగులు రిజర్వేషన్లతో ఉద్యోగాలు పొంది కూడా సొంత జాతిని పట్టించుకోలేని పరిస్థితి ఉన్నది. ఎంతోమంది ఆర్థికంగా ఉన్నత స్థానంలో ఉన్నా కిందికి, చూడలేని స్థితి. బి.ఎస్ వెంకవూటావు లాంటి వాళ్ళును ఆదర్శంగా స్వీకరిద్దాం. ప్రస్తు తం న్యూబోయిగూడలో రెండు చిన్నగదులలో ఆయన కుమారులు, కోడలు, నివాసం ఉంటున్నారు. పేదరికంతో ఆర్థికంగా కష్టాలలో ఉన్న ఆ మహానుభావుడి స్ఫూర్తిని కొనసాగించాలనే తపనతో బి.ఎస్. వెంకవూటావు మెమోరియల్ స్కూల్‌ను ఆయన వారసుడైన బి.వి.చంద్రమోహన్ నిర్వహిస్తున్నాడు. ‘హైదరాబాద్ అంబేద్కర్’గా ఖ్యాతిగాంచిన బి.ఎస్. వెంకవూటావు 112వ జయంతిని డిసెంబర్ 11 తేదీన ‘దళిత ప్రజా సమితి’ నిర్వహిస్తున్నది. ఈ కార్యక్షికమంలో ఆ మహానీయునికి నివాళిలర్పించి ఆయన ఆశయ సాధనకు అంకితమవుదాం.

-బి. విశ్వనాథం 

దళిత ప్రజా సమితి రాష్ట్ర అధ్యక్షుడు 

(డిసెంబర్ 11న బి.ఎస్. వెంకవూటావు జయంతి)

Andhra Jyothi News Paper Dated : 9/12/2012